Art. 362. Zezwolenie na tranzyt przy braku bezpośredniego połączenia

Postępowanie w sprawie udzielenia przez centralny organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej zezwolenia na tranzyt cudzoziemca drogą powietrzną przez obszar portu lotniczego tego państwa wszczyna się w celu wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, w przypadku gdy doprowadzenie go do portu lotniczego państwa przeznaczenia nie jest możliwe z wykorzystaniem bezpośredniego połączenia lotniczego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz do Art. 362.

Przepis określa, kiedy wszczyna się postępowanie dotyczące uzyskania zgody na tranzyt cudzoziemca drogą powietrzną przez obszar portu lotniczego znajdującego się w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Postępowanie jest prowadzone w sprawie udzielenia takiego zezwolenia przez centralny organ tego państwa.

Podstawowym celem postępowania jest wykonanie decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu. Przepis wiąże wszczęcie postępowania z konkretną przesłanką, doprowadzenie cudzoziemca do portu lotniczego państwa przeznaczenia nie może być zrealizowane przy wykorzystaniu bezpośredniego połączenia lotniczego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że przewidziany mechanizm dotyczy sytuacji, w której wykonanie decyzji o powrocie wymaga skorzystania z portu lotniczego innego państwa członkowskiego jako miejsca tranzytu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podstawy uruchomienia postępowania w sprawie takiego tranzytu. Nie każda decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu prowadzi do jego wszczęcia, lecz tylko ta sytuacja, w której brak jest możliwości bezpośredniego połączenia lotniczego z terytorium Polski do portu lotniczego państwa przeznaczenia. Przepis wskazuje również, że przedmiotem postępowania jest uzyskanie zezwolenia od właściwego centralnego organu innego państwa członkowskiego, a nie samo wydanie decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 361.Art. 363.