Art. 309. Ustalanie posiadania ochrony międzynarodowej przez cudzoziemca

Organ, który wydaje decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, w przypadku cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielonego cudzoziemcowi posiadającemu ochronę międzynarodową w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej ustala, za pośrednictwem Szefa Urzędu, czy cudzoziemiec nadal posiada ochronę międzynarodową w tym państwie.

Komentarz do Art. 309.

Przepis określa czynność, którą podejmuje organ wydający decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu w szczególnej sytuacji związanej z cofnięciem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Chodzi o przypadek, gdy zezwolenie zostało udzielone cudzoziemcowi posiadającemu ochronę międzynarodową w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W takiej sytuacji organ nie ustala tej okoliczności samodzielnie. Jest zobowiązany ustalić, za pośrednictwem Szefa Urzędu, czy cudzoziemiec nadal posiada ochronę międzynarodową w państwie, które jej udzieliło. Przepis wiąże więc obowiązek sprawdzenia z dwoma elementami: cofnięciem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE oraz posiadaniem przez cudzoziemca ochrony międzynarodowej w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że przed wydaniem decyzji o zobowiązaniu do powrotu organ powinien uzyskać informację o aktualnym statusie ochrony cudzoziemca w tym innym państwie. Ustalenie ma dotyczyć tego, czy ochrona nadal istnieje, a nie wyłącznie tego, czy została udzielona w przeszłości. Pośrednictwo Szefa Urzędu wskazuje natomiast określony w przepisie sposób uzyskania tej informacji. Przepis nie określa dalszych skutków ustalenia, że ochrona międzynarodowa nadal przysługuje albo że już nie istnieje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 308b.Art. 309a.