Art. 303a. Decyzja o przekazaniu cudzoziemca do innego państwa

1. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 303 ust. 1 pkt 11, z wyjątkiem przypadku, w którym zostaje on niezwłocznie przekazany do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej na podstawie obowiązującej w dniu 13 stycznia 2009 r. umowy międzynarodowej o przekazywaniu i przyjmowaniu osób, wydaje się decyzję o przekazaniu do tego państwa.

2. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, z tym że nie określa się w niej terminu dobrowolnego wyjazdu i nie orzeka o zakazie ponownego wjazdu, o którym mowa w art. 318 ust. 1 lub 3.

3. Koszty związane z wydaniem i wykonaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, ustala się, w przypadku gdy decyzja ta podlega przymusowemu wykonaniu. Przepisy art. 336–338 i art. 340–347 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 303a.

Przepis określa szczególny tryb przekazania cudzoziemca, o którym mowa w art. 303 ust. 1 pkt 11, do innego państwa. Co do zasady wydaje się wobec niego decyzję o przekazaniu do tego państwa. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy cudzoziemiec zostaje niezwłocznie przekazany do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo do Konfederacji Szwajcarskiej na podstawie wskazanej w przepisie umowy międzynarodowej o przekazywaniu i przyjmowaniu osób.

Do decyzji o przekazaniu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu. Odpowiednie stosowanie tych regulacji nie obejmuje jednak dwóch elementów. W decyzji nie określa się terminu dobrowolnego wyjazdu, a także nie orzeka się o zakazie ponownego wjazdu, o którym mowa w art. 318 ust. 1 lub 3. Oznacza to, że decyzja ma odmienną konstrukcję niż standardowa decyzja o zobowiązaniu do powrotu, mimo że przy jej wydawaniu wykorzystuje się dotyczące jej przepisy.

Przepis reguluje również koszty związane z wydaniem i wykonaniem decyzji. Ustala się je wtedy, gdy decyzja podlega przymusowemu wykonaniu. W takim zakresie odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 336-338 oraz art. 340-347. Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyraźnym określeniu podstawy przekazania, zakresu elementów decyzji oraz zasad rozliczania kosztów jej przymusowego wykonania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 303.Art. 303b.