Art. 25a. Zezwolenie na wjazd beneficjenta ochrony czasowej

Komendant placówki Straży Granicznej może zezwolić na wjazd beneficjentowi ochrony czasowej w rozumieniu art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pomimo braku spełnienia warunków określonych w art. 23 i art. 25 ust. 1.

Komentarz do Art. 25a.

Przepis ustanawia szczególne uprawnienie Komendanta placówki Straży Granicznej dotyczące wjazdu beneficjenta ochrony czasowej. Osoba należąca do tej kategorii może otrzymać zezwolenie na wjazd pomimo niespełnienia warunków określonych w art. 23 oraz w art. 25 ust. 1. Odesłanie do art. 2 pkt 1a ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wskazuje, że pojęcie beneficjenta ochrony czasowej należy rozumieć zgodnie z tym przepisem.

Uprawnienie ma charakter uznaniowy, ponieważ przepis stanowi, że Komendant „może” zezwolić na wjazd. Nie oznacza to więc automatycznego prawa do wjazdu w razie braku spełnienia warunków z art. 23 i art. 25 ust. 1. Przepis przyznaje wskazanemu organowi możliwość wydania zezwolenia w odniesieniu do osoby, która jest beneficjentem ochrony czasowej, mimo niespełnienia tych warunków.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na umożliwieniu wjazdu w sytuacji, w której zwykłe wymagania określone w art. 23 i art. 25 ust. 1 nie zostały spełnione. Zakres przepisu jest ograniczony podmiotowo, dotyczy wyłącznie beneficjentów ochrony czasowej, oraz kompetencyjnie, ponieważ decyzję w tej sprawie może podjąć Komendant placówki Straży Granicznej. Sam przepis nie określa dodatkowych przesłanek udzielenia zezwolenia ani nie przesądza, że zezwolenie zostanie wydane w każdym przypadku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

cudzoziemcy

Art. 25.Art. 26.