Art. 252. Wydanie polskiego dokumentu podróży w razie braku własnego dokumentu

Polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się cudzoziemcowi, który utracił swój dokument podróży albo którego dokument podróży uległ zniszczeniu bądź utracił ważność, a nie jest możliwe otrzymanie przez cudzoziemca nowego dokumentu podróży, gdy cudzoziemcowi udzielono:

1) zezwolenia na pobyt stały;

2) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

2a) zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 9;

3) ochrony uzupełniającej;

4) zgody na pobyt ze względów humanitarnych.

Komentarz do Art. 252.

Przepis określa, kiedy cudzoziemcowi może zostać wydany polski dokument podróży dla cudzoziemca. Rozwiązanie dotyczy sytuacji, w której cudzoziemiec utracił dokument podróży, dokument został zniszczony albo utracił ważność, a jednocześnie nie jest możliwe otrzymanie przez niego nowego dokumentu podróży.

Wydanie polskiego dokumentu podróży jest powiązane z posiadaniem przez cudzoziemca określonego statusu pobytowego lub ochronnego. Przepis wymienia następujące podstawy:

zezwolenie na pobyt stały,
zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 9,
ochrona uzupełniająca,
zgoda na pobyt ze względów humanitarnych.

Wszystkie wskazane elementy muszą wystąpić łącznie. Samo zagubienie, zniszczenie lub wygaśnięcie ważności dokumentu nie wystarcza, jeżeli cudzoziemiec może otrzymać nowy dokument podróży. Znaczenie ma także to, czy cudzoziemiec należy do jednej z grup wymienionych w przepisie.

Art. 252 wskazuje więc szczególny mechanizm umożliwiający uzyskanie polskiego dokumentu podróży osobie, która nie ma ważnego własnego dokumentu i nie może otrzymać jego nowego odpowiednika, a jej sytuacja pobytowa lub ochronna została objęta jednym z wyraźnie wymienionych przypadków. Przepis nie ustanawia jednej ogólnej podstawy dla wszystkich cudzoziemców, lecz ogranicza wydanie dokumentu do sytuacji opisanych w jego treści.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 251.Art. 252a.