Art. 219i. Umorzenie postępowania z powodu niewykonania obowiązków

1. O ile nie zachodzą podstawy do pozostawienia bez rozpoznania wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, do zwrotu tego wniosku lub do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, wojewoda umarza postępowanie w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, w przypadku gdy cudzoziemiec:

1) nie stawił się mimo prawidłowego wezwania, o którym mowa w art. 219e ust. 1 lub art. 219g;

2) nie złożył odcisków linii papilarnych pomimo osobistego stawiennictwa, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 219g;

3) nie złożył wzoru podpisu pomimo osobistego stawiennictwa;

4) nie przedstawił ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3, pomimo osobistego stawiennictwa, lub odpisu jednego z takich dokumentów w przypadku, o którym mowa w art. 219h ust. 4 pkt 1;

5) nie przedstawił aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym będzie przebywał, pomimo osobistego stawiennictwa, lub odpisu takiego tytułu w przypadku, o którym mowa w art. 219h ust. 4 pkt 2.

2. Przepisu ust. 1:

1) pkt 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 219h ust. 1;

2) pkt 2 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 219b ust. 2;

3) pkt 3 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 219b ust. 3.>

Komentarz do Art. 219i.

Przepis określa, kiedy wojewoda umarza postępowanie w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Umorzenie jest możliwe tylko wtedy, gdy nie ma podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jego zwrotu ani odmowy wszczęcia postępowania. Oznacza to, że przepis dotyczy postępowania już prowadzonego, w którym cudzoziemiec nie wykonał określonych obowiązków związanych z wnioskiem.

Przyczyną umorzenia może być:

niestawienie się mimo prawidłowego wezwania, o którym mowa w art. 219e ust. 1 lub art. 219g;
niezłożenie odcisków linii papilarnych mimo osobistego stawiennictwa, z wyjątkiem przypadku wskazanego w art. 219g;
niezłożenie wzoru podpisu mimo osobistego stawiennictwa;
nieprzedstawienie ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, albo wymaganego odpisu takiego dokumentu;
nieprzedstawienie aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec będzie przebywał, albo jego odpisu.

W odniesieniu do dokumentu tożsamości i tytułu prawnego do lokalu przepis rozróżnia osobiste stawiennictwo oraz sytuacje, w których wymagany jest odpis dokumentu, wskazane w art. 219a ust. 3 i art. 219h ust. 4 pkt 1 i 2. Samo osobiste stawiennictwo nie wystarcza zatem do dalszego prowadzenia sprawy, jeżeli cudzoziemiec nie przedstawi wymaganych dokumentów.

Ustęp 2 wprowadza wyjątki od części tych przesłanek. Nie stosuje się ich w przypadkach określonych odpowiednio w art. 219h ust. 1, art. 219b ust. 2 oraz art. 219b ust. 3. W praktyce przepis wskazuje więc, jakie braki lub zaniechania cudzoziemca mogą zakończyć prowadzone postępowanie umorzeniem, a także kiedy takie zakończenie jest wyłączone.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 219h.Art. 221.