Art. 173. Pisemne pouczenie cudzoziemca o przepisach dotyczących zaświadczenia

Organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie o przestępstwo, o którym mowa w art. 189a § 1 Kodeksu karnego, poucza cudzoziemca na piśmie w języku dla niego zrozumiałym o przepisach zawartych w art. 171 i art. 172.

Komentarz do Art. 173.

Przepis określa obowiązek organu właściwego do prowadzenia postępowania w sprawie o przestępstwo, o którym mowa w art. 189a § 1 Kodeksu karnego. Organ ten ma pouczyć cudzoziemca o przepisach zawartych w art. 171 i art. 172. Pouczenie musi zostać przekazane na piśmie oraz sporządzone w języku, który jest dla cudzoziemca zrozumiały.

Regulacja wskazuje więc trzy podstawowe elementy czynności organu: jej adresata, formę i zakres. Adresatem jest cudzoziemiec, wobec którego prowadzone jest postępowanie dotyczące wskazanego przestępstwa. Forma pisemna oznacza, że informacja nie może ograniczać się wyłącznie do przekazu ustnego. Z kolei wymóg użycia języka zrozumiałego dla cudzoziemca odnosi się do sposobu przedstawienia treści pouczenia. Zakres pouczenia został wyraźnie ograniczony do przepisów art. 171 i art. 172.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na nałożeniu na organ skonkretyzowanego obowiązku informacyjnego. Cudzoziemiec powinien otrzymać informację dotyczącą wskazanych przepisów w formie pisemnej i w sposób językowo dla niego zrozumiały. Przepis nie opisuje jednak treści art. 171 i art. 172, nie określa dodatkowych elementów pouczenia ani nie wskazuje odrębnego trybu jego przekazania. Ustala natomiast, kto jest zobowiązany do pouczenia, kogo należy pouczyć, jaką formę ma mieć pouczenie i jakiego zakresu ma dotyczyć.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 172.Art. 174.