Art. 137c. Przesłanki odmowy udzielenia zezwolenia

Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 137a, w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1–5, 8 i 9.

Komentarz do Art. 137c.

Przepis określa sytuację, w której cudzoziemcowi nie udziela się zezwolenia wskazanego w art. 137a. Odmowa jest związana z wystąpieniem przypadków wymienionych w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9. Oznacza to, że art. 137c nie opisuje samodzielnie tych przypadków, lecz odsyła do innego przepisu i wskazuje konkretny zakres jego zastosowania. Odesłanie obejmuje punkty 1-5, a także punkty 8 i 9, nie obejmuje natomiast pozostałych punktów art. 100 ust. 1.

Kluczowe znaczenie ma użyte sformułowanie „odmawia się”. Przepis wiąże więc wystąpienie któregokolwiek z wymienionych przypadków z odmową udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 137a. Nie ustanawia odrębnych przesłanek faktycznych poza tymi, do których odsyła, ani nie określa dodatkowych wyjątków. Dla oceny sprawy konieczne jest zatem ustalenie, czy zachodzi jeden z przypadków wskazanych w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, 8 lub 9, a następnie odniesienie tego ustalenia do wniosku o zezwolenie z art. 137a. Praktycznie przepis wyznacza zamknięty, wskazany w nim zakres podstaw odmowy w ramach tego odesłania. Z samego art. 137c nie wynikają natomiast treść ani szczegółowe warunki zezwolenia z art. 137a, ponieważ przepis ich nie przytacza.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 137b.Art. 137d.