Art. 122. Przesłanki cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę

Poza przypadkami, o których mowa w art. 101, wojewoda cofa zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, jeżeli:

1) stanowisko określone w zezwoleniu uległo zmianie lub wysokość wynagrodzenia została obniżona, a zezwolenie to nie zostało zmienione lub

2) podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi nie prowadzi działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej, w szczególności zawiesił działalność, został wykreślony z właściwego rejestru lub jest w okresie likwidacji.

Komentarz do Art. 122.

Przepis określa, kiedy wojewoda cofa zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 101. Cofnięcie ma charakter obowiązkowy, ponieważ przepis posługuje się sformułowaniem „cofa zezwolenie”, a nie jedynie wskazuje możliwość jego cofnięcia.

Pierwsza przesłanka dotyczy warunków zatrudnienia określonych w zezwoleniu. Cofnięcie następuje, jeżeli zmieniło się stanowisko wskazane w zezwoleniu lub obniżono wysokość wynagrodzenia, a samo zezwolenie nie zostało odpowiednio zmienione. Przepis wiąże więc dalsze obowiązywanie zezwolenia z aktualnością zawartych w nim informacji dotyczących pracy. Znaczenie ma zarówno zmiana stanowiska, jak i obniżenie wynagrodzenia, przy czym w obu sytuacjach wskazano na brak zmiany zezwolenia.

Druga przesłanka odnosi się do podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi. Zezwolenie jest cofane, gdy podmiot ten nie prowadzi działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej. Przepis wymienia przykładowe sytuacje świadczące o takim stanie, w szczególności zawieszenie działalności, wykreślenie podmiotu z właściwego rejestru albo pozostawanie w okresie likwidacji. Wyliczenie poprzedzone zwrotem „w szczególności” wskazuje, że są to przykłady, a istotą przesłanki jest brak prowadzenia jednej z wymienionych rodzajów działalności.

W praktyce przepis wskazuje dwa odrębne powody cofnięcia zezwolenia: niezgodność warunków zatrudnienia z treścią zezwolenia oraz brak działalności po stronie podmiotu powierzającego pracę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 121.Art. 123.