Art. 101. Przesłanki cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy

Zezwolenie na pobyt czasowy cofa się cudzoziemcowi, gdy:

1) ustał cel pobytu, który był powodem udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, lub

2) przestał on spełniać wymogi udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na deklarowany cel pobytu, lub

3) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 lub 4–8.

Komentarz do Art. 101.

Przepis określa przesłanki cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Cofnięcie następuje, gdy po udzieleniu zezwolenia przestaje istnieć podstawa, dla której zostało ono udzielone, albo gdy cudzoziemiec nie spełnia już wymogów związanych z deklarowanym celem pobytu. Regulacja obejmuje również sytuację, w której wystąpiła co najmniej jedna z okoliczności wskazanych w art. 100 ust. 1 pkt 2 lub 4-8.

Można więc wyróżnić trzy podstawowe grupy przesłanek:

ustanie celu pobytu, który uzasadniał udzielenie zezwolenia,
niespełnianie wymogów właściwych dla deklarowanego celu pobytu,
wystąpienie jednej z okoliczności wymienionych w art. 100 ust. 1 pkt 2 lub 4-8.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że samo wcześniejsze udzielenie zezwolenia nie wyłącza możliwości jego cofnięcia. Decydujące jest to, czy nadal istnieje cel pobytu i czy cudzoziemiec w dalszym ciągu spełnia wymagania związane z tym celem. Odrębną podstawę stanowią okoliczności, do których przepis odsyła w art. 100 ust. 1 pkt 2 lub 4-8. Wystąpienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek prowadzi do cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy. Przepis nie różnicuje tych podstaw według ich znaczenia, wskazując, że każda z nich może uzasadniać cofnięcie zezwolenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 100.Art. 102.