o certyfikacji wykonawców zamówień publicznych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
1. Ustawa określa zasady:
1) certyfikacji wykonawców zamówień publicznych, zwanej dalej „certyfikacją”, w tym zakres, warunki i tryb jej udzielania oraz okres jej ważności;
2) posługiwania się certyfikatem wykonawcy zamówień publicznych, zwanym dalej „certyfikatem”;
3) gromadzenia w systemie teleinformatycznym danych dotyczących certyfikacji, w tym danych dotyczących wydanych certyfikatów, oraz zasady dostępu do tych danych;
4) akredytacji podmiotów udzielających certyfikacji, zwanych dalej „podmiotami certyfikującymi”.
2. Do udzielania zamówień publicznych, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.3)), zwanej dalej „Prawem zamówień publicznych”, przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.
3. Do udzielania zamówień publicznych w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa w rozumieniu art. 7 pkt 36 Prawa zamówień publicznych przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się.
Art. 2. Definicje ustawowe
Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:
1) podmiotowych środkach dowodowych – należy przez to rozumieć podmiotowe środki dowodowe w rozumieniu art. 7 pkt 17 Prawa zamówień publicznych;
2) postępowaniu o udzielenie zamówienia – należy przez to rozumieć postępowanie o udzielenie zamówienia w rozumieniu art. 7 pkt 18 Prawa zamówień publicznych;
3) wykonawcy – należy przez to rozumieć wykonawcę w rozumieniu art. 7 pkt 30 Prawa zamówień publicznych;
4) zamawiającym – należy przez to rozumieć zamawiającego w rozumieniu art. 7 pkt 31 Prawa zamówień publicznych;
5) zamówieniu – należy przez to rozumieć zamówienie w rozumieniu art. 7 pkt 32 Prawa zamówień publicznych.
Pełna treść aktu: o certyfikacji wykonawców zamówień publicznych.