Art. 90a. Stosowanie przepisów środowiskowych do decyzji lokalizacyjnej

Do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie CPK, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Komentarz do Art. 90a.

Przepis określa szczególną zasadę dotyczącą decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie CPK. Ma ona zastosowanie wtedy, gdy taka decyzja jest poprzedzona decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. W takiej sytuacji do decyzji lokalizacyjnej stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Znaczenie tego przepisu polega na powiązaniu dwóch etapów procesu inwestycyjnego: wcześniejszego rozstrzygnięcia dotyczącego środowiskowych uwarunkowań oraz późniejszej decyzji ustalającej lokalizację inwestycji w zakresie CPK. Przepis nie ustanawia odrębnej, samodzielnej procedury dla tych decyzji, lecz wskazuje, że przy decyzji lokalizacyjnej należy zastosować określone regulacje zawarte w art. 72 ust. 6 i 6a wskazanej ustawy.

Warunkiem zastosowania tego odesłania jest wcześniejsze wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jeżeli ten warunek jest spełniony, przepisy art. 72 ust. 6 i 6a stają się częścią podstawy prawnej postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji. W praktyce artykuł wyznacza więc relację między decyzją środowiskową a decyzją lokalizacyjną oraz wskazuje przepisy, które należy uwzględnić przy tej drugiej decyzji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1089.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 90.Art. 91.