Art. 120w. Zasady określania wartości nieruchomości i odszkodowania

1. Przez możliwy stan zagospodarowania, o którym mowa w art. 120v ust. 1 pkt 1, rozumie się stan nieruchomości prawnie dopuszczalny, technicznie możliwy i ekonomicznie uzasadniony.

2. Określając wartość nieruchomości według faktycznego użytkowania terenu i gruntu, uwzględnia się art. 120za.

3. Przy określaniu wysokości odszkodowania, o którym mowa w art. 120v ust. 2, nie uwzględnia się:

1) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzednio obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planu ogólnego gminy – w przypadku gdy podstawą pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowlanego był miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego;

2) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, poprzednio obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planu ogólnego gminy – w przypadku gdy podstawą pozwolenia na budowę była decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Komentarz do Art. 120w.

Przepis określa zasady ustalania możliwego stanu zagospodarowania nieruchomości oraz elementy uwzględniane przy określaniu jej wartości i wysokości odszkodowania, o którym mowa w art. 120v ust. 2.

Za możliwy stan zagospodarowania uznaje się wyłącznie taki stan, który jednocześnie jest prawnie dopuszczalny, technicznie możliwy i ekonomicznie uzasadniony. Oznacza to, że przy ocenie nieruchomości nie wystarcza samo formalne dopuszczenie określonego sposobu wykorzystania. Konieczne jest także ustalenie, czy taki sposób może zostać zrealizowany pod względem technicznym oraz czy ma uzasadnienie ekonomiczne.

Jeżeli wartość nieruchomości jest określana według faktycznego użytkowania terenu i gruntu, należy uwzględnić art. 120za. Przepis wiąże więc tę metodę wyceny z regulacją wskazaną w tym artykule.

Szczególne zasady dotyczą ustalania wysokości odszkodowania. Nie uwzględnia się przy tym określonych aktów planistycznych, gdy podstawą pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowlanego był miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wyłączenie obejmuje miejscowy plan, poprzednio obowiązujące miejscowe plany oraz plan ogólny gminy.

Jeżeli natomiast pozwolenie na budowę oparto na decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy ustalaniu odszkodowania pomija się tę decyzję, poprzednio obowiązujące miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz plan ogólny gminy. Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu zamkniętego zakresu przesłanek oceny możliwego zagospodarowania i wyłączeń stosowanych przy obliczaniu odszkodowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1089.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 120v.Art. 120x.