Art. 39. Posiadanie broni przez cudzoziemców dyplomatycznych

1. Członkowie misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz osoby zrównane z nimi na podstawie porozumień międzynarodowych mogą posiadać broń i amunicję na podstawie porozumień międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności w celach:

1) ochrony osobistej;

2) łowieckich;

3) sportowych;

4) kolekcjonerskich;

5) pamiątkowych.

2. Cudzoziemcom, o których mowa w ust. 1, właściwy organ Policji wydaje terminowe pozwolenie na broń na okres pełnienia przez te osoby funkcji w misjach dyplomatycznych i urzędach konsularnych w Rzeczypospolitej Polskiej, po uzyskaniu pozytywnej opinii Komendanta Służby Ochrony Państwa.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz minister właściwy do spraw zagranicznych określą, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki wydawania pozwoleń na broń cudzoziemcom, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem wymogu przedstawienia dokumentu o charakterze pozwolenia na broń, wydanego cudzoziemcowi przez właściwy organ państwa, którego jest obywatelem.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa szczególne zasady posiadania broni i amunicji przez członków misji dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz osoby z nimi zrównane na podstawie porozumień międzynarodowych. Uprawnienie to może wynikać z takich porozumień albo z zasady wzajemności, a więc jest związane z uregulowaniami dotyczącymi relacji między państwami.

Broń i amunicja mogą być posiadane wyłącznie w celach wskazanych w przepisie. Obejmują one:

ochronę osobistą,
cele łowieckie,
cele sportowe,
cele kolekcjonerskie,
cele pamiątkowe.

Samo spełnienie warunków dotyczących statusu cudzoziemca nie oznacza bezterminowego prawa do posiadania broni. Właściwy organ Policji wydaje terminowe pozwolenie na broń, którego okres obowiązywania odpowiada okresowi pełnienia funkcji w misji dyplomatycznej lub urzędzie konsularnym w Rzeczypospolitej Polskiej. Wydanie pozwolenia wymaga wcześniej pozytywnej opinii Komendanta Służby Ochrony Państwa.

Przepis przewiduje również wydanie rozporządzenia określającego tryb i warunki wydawania takich pozwoleń. Upoważnienie w tym zakresie otrzymali minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz minister właściwy do spraw zagranicznych. Przy określaniu procedury mają uwzględnić wymóg przedstawienia dokumentu o charakterze pozwolenia na broń, wydanego cudzoziemcowi przez właściwy organ państwa, którego jest obywatelem. W praktyce regulacja łączy więc szczególny status osób objętych przepisem z czasowym charakterem pozwolenia, kontrolą organu Policji i wymogiem potwierdzenia uprawnienia przez państwo obywatelstwa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 485.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.