Art. 97. Produkcja lub obrót zepsutymi środkami spożywczymi

1. Kto produkuje lub wprowadza do obrotu środek spożywczy zepsuty lub zafałszowany, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2. Jeżeli sprawca dopuszcza się przestępstwa określonego w ust. 1 w stosunku do środków spożywczych o znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 3.

Komentarz do Art. 97.

Przepis określa odpowiedzialność karną za produkowanie lub wprowadzanie do obrotu środka spożywczego, który jest zepsuty albo zafałszowany. Odpowiedzialność może dotyczyć dwóch rodzajów zachowania: produkcji takiego środka lub wprowadzenia go do obrotu. Wystarczy, że przedmiotem działania jest środek spożywczy spełniający jedną z tych cech, czyli zepsuty lub zafałszowany.

Za czyn opisany w ust. 1 sąd może wymierzyć jedną z trzech kar: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do roku. Przepis przewiduje zatem zarówno karę majątkową, jak i kary związane z ograniczeniem lub pozbawieniem wolności. Górna granica kary pozbawienia wolności w podstawowym typie czynu wynosi rok.

Ust. 2 wprowadza surowszą odpowiedzialność, jeżeli przestępstwo określone w ust. 1 dotyczy środków spożywczych o znacznej wartości. W takim przypadku jedyną przewidzianą karą jest pozbawienie wolności, od 6 miesięcy do 3 lat. Znaczna wartość środka spożywczego stanowi więc przesłankę zastosowania zaostrzonej sankcji. W porównaniu z ust. 1 zmienia się nie tylko wysokość zagrożenia, lecz także rodzaj kary, ponieważ ust. 2 nie przewiduje grzywny ani kary ograniczenia wolności. Praktyczne znaczenie przepisu polega na rozróżnieniu podstawowego i surowszego przypadku odpowiedzialności, zależnie od wartości środków spożywczych objętych czynem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1225.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 96.Art. 98.