Art. 75. Opłaty za czynności urzędowej kontroli żywności

1. Podmioty działające na rynku spożywczym podlegające urzędowym kontrolom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej są obowiązane do pokrywania opłat uwzględniających koszty związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności:

1) jeżeli w wyniku tych czynności zostaną stwierdzone przez kontrolujących niezgodności z przepisami prawa żywnościowego, w tym jeżeli zachodzi konieczność pobrania próbek żywności albo materiałów lub wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością do badań i wykonania badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia niezgodności;

2) związanych z przeprowadzeniem ponownych czynności kontrolnych w celu sprawdzenia, czy niezgodności, o których mowa w pkt 1, zostały usunięte;

3) związanych z przeprowadzaniem granicznych kontroli sanitarnych.

2. Opłatami, o których mowa w ust. 1, jest obciążany producent środka spożywczego lub inny podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za towar w obrocie.

3. Jeżeli w trakcie wykonywania czynności kontrolnych stwierdzono niezgodności, o których mowa w ust. 1, wskazujące, że mogły one powstać na etapie, gdy zakwestionowany środek spożywczy znajdował się w obrocie i producent nie ponosi odpowiedzialności za powstałe niezgodności, wówczas opłatami jest obciążany kontrolowany.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat mających na celu pokrycie kosztów ponoszonych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej za czynności wykonywane w ramach urzędowych kontroli żywności, w tym metody obliczania niektórych opłat, stawki opłat oraz sposób wnoszenia opłat, mając na względzie zasady ustalania opłat określone w art. 27–29 rozporządzenia nr 882/2004.

Komentarz do Art. 75.

Przepis określa, kiedy podmioty działające na rynku spożywczym ponoszą opłaty za czynności wykonywane w ramach urzędowych kontroli żywności przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Obowiązek ten dotyczy podmiotów podlegających takim kontrolom.

Opłaty są należne w trzech podstawowych sytuacjach:

gdy kontrola wykaże niezgodności z przepisami prawa żywnościowego, w tym gdy dla potwierdzenia niezgodności konieczne jest pobranie próbek żywności albo materiałów lub wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością i przeprowadzenie badań laboratoryjnych;
gdy przeprowadzane są ponowne czynności kontrolne mające sprawdzić, czy stwierdzone niezgodności zostały usunięte;
w związku z przeprowadzaniem granicznych kontroli sanitarnych.

Co do zasady opłatą obciążany jest producent środka spożywczego albo inny podmiot działający na rynku spożywczym, który odpowiada za towar znajdujący się w obrocie. Przepis przewiduje jednak szczególną zasadę dotyczącą niezgodności powstałych na etapie obrotu. Jeżeli wskazują one, że mogły powstać po opuszczeniu etapu produkcji, a producent nie ponosi za nie odpowiedzialności, opłatą zostaje obciążony kontrolowany.

Wysokość opłat, metody obliczania niektórych z nich, stawki oraz sposób ich wnoszenia ma określić w rozporządzeniu minister właściwy do spraw zdrowia. Regulacja ta ma uwzględniać zasady ustalania opłat określone w art. 27-29 rozporządzenia nr 882/2004. Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu obowiązku poniesienia kosztów kontroli z rodzajem przeprowadzonych czynności oraz z odpowiedzialnością za stwierdzone niezgodności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1225.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 73.Art. 76.