Art. 55. Oznakowanie materiałów do kontaktu z żywnością w języku polskim

Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są znakowane w języku polskim. Materiały i wyroby mogą być ponadto znakowane w innych językach.

Komentarz do Art. 55.

Przepis określa wymagania dotyczące języka znakowania materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, jeżeli są one wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku znakowanie musi być prowadzone w języku polskim. Obowiązek obejmuje zatem dwa elementy: rodzaj produktów, czyli materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością, oraz miejsce ich wprowadzania do obrotu, którym jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis dopuszcza jednocześnie stosowanie innych języków. Znakowanie może więc mieć charakter wielojęzyczny, ale użycie dodatkowego języka nie zastępuje języka polskiego. Sformułowanie „ponadto” wskazuje, że inne wersje językowe mogą być zamieszczane obok oznakowania w języku polskim. Nie określono przy tym liczby ani rodzaju dodatkowych języków.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ustanowieniu jednolitego wymogu językowego dla produktów objętych przepisem i wprowadzanych do obrotu w Polsce. Oznakowanie takich materiałów i wyrobów musi zawierać treści w języku polskim, natomiast przedsiębiorca może równocześnie przedstawić je także w innych językach. Przepis nie odnosi się do innych elementów oznakowania ani nie określa szczegółowej formy, w jakiej ma być użyty język polski..centennial

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1225.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 54.Art. 56.