Art. 26. Ustalenia stanu faktycznego i dowody w kontroli

1. Kontrolujący dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie dowodów zebranych w toku kontroli.

2. Dowodami są w szczególności dokumenty, protokół oględzin, opinie biegłych, wyjaśnienia i oświadczenia.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa, w jaki sposób kontrolujący ustala stan faktyczny w toku kontroli. Podstawą tych ustaleń są dowody zebrane w ramach prowadzonej kontroli. Oznacza to, że ustalenie faktów powinno opierać się na zgromadzonym materiale dowodowym, a nie na samym twierdzeniu lub opisie kontrolującego.

Ustęp 2 wskazuje przykładowe rodzaje dowodów. Należą do nich:

dokumenty,
protokół oględzin,
opinie biegłych,
wyjaśnienia,
oświadczenia.

Sformułowanie „w szczególności” oznacza, że wymienione materiały stanowią przykłady dowodów, a przepis nie ogranicza ich katalogu wyłącznie do tych rodzajów. Każdy z nich może służyć ustaleniu stanu faktycznego, jeżeli został zebrany w toku kontroli. Dokumenty mogą przedstawiać informacje istotne dla kontroli, protokół oględzin utrwalać jej ustalenia dokonane podczas oględzin, a opinie biegłych dostarczać wiadomości wynikających z ich wiedzy. Wyjaśnienia i oświadczenia pozwalają uwzględnić informacje przekazane w związku z kontrolą.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podstawy, na której kontrolujący formułuje ustalenia. Przepis porządkuje również podstawowe kategorie materiałów wykorzystywanych przy kontroli, dzięki czemu pokazuje, jakie źródła informacji mogą być brane pod uwagę przy ustalaniu stanu faktycznego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1240.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 27.