Art. 21. Oświetlenie zorganizowanych terenów narciarskich po zmroku

Zorganizowane tereny narciarskie udostępnione do użytkowania po zmroku oświetla się w sposób zapewniający możliwość oceny warunków narciarskich oraz czytelność oznakowania i zabezpieczeń.

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa wymagania dotyczące oświetlenia zorganizowanych terenów narciarskich, które zostały udostępnione do użytkowania po zmroku. W takiej sytuacji oświetlenie nie jest jedynie elementem poprawiającym widoczność terenu. Musi być wykonane w sposób zapewniający dwa wskazane rezultaty: możliwość oceny warunków narciarskich oraz czytelność oznakowania i zabezpieczeń.

Pierwszy z tych wymogów odnosi się do rozpoznania warunków panujących na trasie lub innym zorganizowanym terenie narciarskim. Oświetlenie powinno umożliwiać dostrzeżenie i ocenę okoliczności istotnych dla korzystania z terenu po zmroku. Drugi wymóg dotyczy elementów, które przekazują informacje albo mają znaczenie ochronne. Oznakowanie musi być czytelne, a zabezpieczenia widoczne w stopniu pozwalającym na ich rozpoznanie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu dopuszczenia terenu do użytkowania po zmroku z odpowiednią jakością oświetlenia. Samo udostępnienie oświetlenia nie wystarcza, jeżeli jego sposób wykonania nie pozwala ocenić warunków narciarskich albo odczytać oznakowania i dostrzec zabezpieczeń. Przepis wyznacza więc funkcjonalny standard oświetlenia, oceniany przez pryzmat tego, czy zapewnia ono oba wskazane cele. Dotyczy on wyłącznie zorganizowanych terenów narciarskich udostępnionych po zmroku, a nie każdego terenu narciarskiego niezależnie od czasu jego użytkowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1241.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 22.