Art. 244. Uznanie z mocy prawa zagranicznej restrukturyzacji przymusowej

Przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotu, o którym mowa w art. 243, podlega uznaniu z mocy prawa, chyba że nie została wszczęta przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji.

Komentarz do Art. 244.

Przepis określa skutek prawny przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec podmiotu wskazanego w art. 243. Zasadą jest, że taka przymusowa restrukturyzacja podlega uznaniu z mocy prawa. Oznacza to, że uznanie następuje bez potrzeby podejmowania dodatkowych czynności przewidzianych w tym przepisie. Sam przepis nie opisuje jednak procedury uznania ani nie wskazuje, jakie dokładnie skutki wywołuje ono wobec podmiotu lub innych uczestników.

Ustawa przewiduje jeden wyjątek od tej zasady. Automatyczne uznanie nie następuje, jeżeli przymusowa restrukturyzacja nie została wszczęta przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji. Kluczowe znaczenie ma więc ustalenie, czy postępowanie zostało rozpoczęte oraz czy zrobił to organ mający w tym zakresie właściwość. Brak wszczęcia przez taki organ wyłącza skutek uznania z mocy prawa.

Przepis ustanawia zatem prosty mechanizm: uznanie jest regułą, a jego brak stanowi wyjątek związany wyłącznie ze sposobem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. W praktyce art. 244 rozstrzyga, kiedy uznanie następuje automatycznie, a kiedy ten automatyzm jest wyłączony. Nie przesądza natomiast o innych warunkach zastosowania przymusowej restrukturyzacji ani o czynnościach podejmowanych w jej toku. Aby zastosować tę regulację, konieczne jest odniesienie do podmiotu określonego w art. 243 oraz do faktu wszczęcia postępowania przez właściwy organ.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 996.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 243.Art. 245.