Art. 23. Wyjątki od wyłączenia niezidentyfikowanych środków

Przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się w przypadku, gdy środki pieniężne lub należności zostały ujęte na liście wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym, a także w przypadku gdy wierzytelności z tytułu środków pieniężnych lub należności zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Przepis art. 51 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa dwa przypadki, w których nie stosuje się art. 22 ust. 1 pkt 8. Pierwszy z nich zachodzi wtedy, gdy środki pieniężne lub należności zostały ujęte na liście wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym. Drugi dotyczy sytuacji, w której wierzytelności z tytułu środków pieniężnych lub należności zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu.

Znaczenie przepisu polega na powiązaniu zastosowania art. 22 ust. 1 pkt 8 z formalnym statusem środków pieniężnych, należności albo wierzytelności. Samo ujęcie środków pieniężnych lub należności na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym albo stwierdzenie wierzytelności prawomocnym orzeczeniem sądu powoduje, że wskazanego przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się. Przepis nie różnicuje tych dwóch podstaw pod względem skutku, lecz wskazuje je jako odrębne sytuacje.

Jednocześnie art. 23 odsyła do art. 51, który stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że regulacja art. 51 znajduje zastosowanie z uwzględnieniem sytuacji opisanej w tym przepisie, bez ponownego określania jej szczegółowych zasad. W praktyce art. 23 pełni więc funkcję przepisu wyłączającego zastosowanie art. 22 ust. 1 pkt 8 w ściśle wskazanych przypadkach oraz uzupełniającego tę regulację o odpowiednie zastosowanie art. 51.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 996.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.