Art. 11. Orzekanie w przedmiocie amnestii

1. Orzeczenia w przedmiocie amnestii zapadają w formie postanowień, chyba że amnestię zastosowano w wyroku; w sprawach rozpoznawanych na rozprawie o umorzeniu postępowania, darowaniu lub złagodzeniu kary orzeka się w wyroku.

2. Od orzeczenia o odmowie zastosowania amnestii przysługuje środek odwoławczy; od orzeczenia o zastosowaniu amnestii środek odwoławczy przysługuje tylko prokuratorowi. W wypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 4, zażalenie rozpoznaje sąd wojewódzki lub sąd wojskowy w składzie trzech sędziów.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa formę rozstrzygnięć dotyczących amnestii oraz zasady ich zaskarżania. Co do zasady orzeczenie w przedmiocie amnestii wydaje się w formie postanowienia. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy amnestia została zastosowana w wyroku. Jeżeli sprawa jest rozpoznawana na rozprawie, o umorzeniu postępowania, darowaniu kary albo jej złagodzeniu orzeka się w wyroku. Oznacza to, że forma rozstrzygnięcia zależy zarówno od rodzaju decyzji dotyczącej amnestii, jak i od trybu rozpoznania sprawy.

Przepis odmiennie reguluje możliwość wniesienia środka odwoławczego w zależności od treści orzeczenia. Odmowa zastosowania amnestii może zostać zaskarżona. Natomiast od orzeczenia, w którym amnestię zastosowano, środek odwoławczy przysługuje wyłącznie prokuratorowi. Rozwiązanie to wyraźnie różnicuje uprawnienia procesowe związane z negatywnym i pozytywnym rozstrzygnięciem w sprawie amnestii.

Szczególna zasada dotyczy wypadków wskazanych w art. 10 ust. 4. W takich sprawach zażalenie rozpoznaje sąd wojewódzki albo sąd wojskowy w składzie trzech sędziów. Przepis wskazuje więc nie tylko dopuszczalność środka odwoławczego, lecz także organ właściwy do rozpoznania zażalenia i wymagany skład sądu w tej określonej kategorii spraw. Z praktycznego punktu widzenia art. 11 porządkuje sposób wydawania rozstrzygnięć oraz zakres kontroli odwoławczej nad zastosowaniem albo odmową zastosowania amnestii.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1984 r. poz. 192.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.