Art. 202. Status Najwyższej Izby Kontroli

1. Najwyższa Izba Kontroli jest naczelnym organem kontroli państwowej.

2. Najwyższa Izba Kontroli podlega Sejmowi.

3. Najwyższa Izba Kontroli działa na zasadach kolegialności.

Komentarz do Art. 202.

Najwyższa Izba Kontroli jest naczelnym organem kontroli państwowej. Oznacza to, że Konstytucja wskazuje ją jako najważniejszy organ wykonujący kontrolę państwową. Przepis określa więc jej szczególną pozycję w systemie organów państwa. Najwyższa Izba Kontroli podlega Sejmowi. Przepis wyraźnie wskazuje zatem na jej podporządkowanie Sejmowi. Jest to druga, obok określenia jej jako naczelnego organu kontroli państwowej, podstawowa cecha ustrojowa Najwyższej Izby Kontroli wskazana w tym przepisie. Najwyższa Izba Kontroli działa na zasadach kolegialności. Oznacza to, że jej działanie ma opierać się na zasadzie wspólnego, a nie wyłącznie jednoosobowego podejmowania czynności lub rozstrzygnięć. Sam przepis nie określa jednak szczegółowo, jak ta zasada ma być realizowana. Wskazuje jedynie, że kolegialność jest podstawową zasadą działania Najwyższej Izby Kontroli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

najwyższa izba kontrolisejm

kolegialność

kontrola państwowa

Art. 201.Art. 203.