Art. 249. k.wyb. Stwierdzenie wygaśnięcia mandatu posła

§ 1. Wygaśnięcie mandatu posła niezwłocznie stwierdza Marszałek Sejmu w drodze postanowienia.

§ 2. Postanowienie, o którym mowa w § 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeżeniem art. 250.

§ 3. Postanowienie, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej, z zastrzeżeniem art. 250.

Komentarz do Art. 249.

Przepis określa sposób formalnego stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła oraz dalszy obieg dokumentu potwierdzającego ten fakt. Kompetencję w tym zakresie przyznaje Marszałkowi Sejmu, który stwierdza wygaśnięcie mandatu w drodze postanowienia. Oznacza to, że wygaśnięcie mandatu zostaje ujęte w określonym akcie wydawanym przez wskazany organ.

Postanowienie powinno zostać wydane niezwłocznie, a więc bez nieuzasadnionej zwłoki. Następnie przewidziano dwie czynności zapewniające jego dalszą skuteczność organizacyjną i dostępność:

ogłoszenie postanowienia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
niezwłoczne doręczenie postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej.

Oba obowiązki odnoszą się do postanowienia, o którym mowa w § 1. Przepis wiąże więc wydanie aktu przez Marszałka Sejmu z jego ogłoszeniem w urzędowym publikatorze oraz przekazaniem organowi wskazanemu wprost w regulacji. Dzięki temu informacja o wygaśnięciu mandatu otrzymuje formalny, publiczny charakter, a Państwowa Komisja Wyborcza zostaje niezwłocznie poinformowana o rozstrzygnięciu.

Zarówno zasada ogłoszenia, jak i zasada doręczenia zostały opatrzone zastrzeżeniem art. 250. Sam przepis nie określa treści tego zastrzeżenia, wskazuje jednak, że sposób wykonania tych czynności może podlegać szczególnej regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 365.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 248.Art. 250.