Art. 26¹. k.p. Dopuszczalność świadczenia pracy u więcej niż jednego pracodawcy

§ 1. Pracodawca nie może zakazać pracownikowi jednoczesnego pozostawania w stosunku pracy z innym pracodawcą lub jednoczesnego pozostawania w stosunku prawnym będącym podstawą świadczenia pracy innym niż stosunek pracy.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się:

1) w przypadku określonym w art. 101¹ § 1;

2) jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej.

Komentarz do Art. 26¹. kp

Art. 26¹ Kodeksu pracy wprowadza zasadę, zgodnie z którą pracodawca nie może zakazać pracownikowi jednoczesnego pozostawania w stosunku pracy z innym pracodawcą ani jednoczesnego pozostawania w stosunku prawnym będącym podstawą świadczenia pracy innym niż stosunek pracy. Oznacza to, że pracownik ma prawo do podejmowania dodatkowego zatrudnienia lub świadczenia pracy na podstawie innych umów cywilnoprawnych, takich jak umowa zlecenie czy umowa o dzieło, bez konieczności uzyskiwania zgody swojego podstawowego pracodawcy.

Jednakże, przepis ten przewiduje dwa istotne wyjątki:

Wyjątek wynikający z art. 101¹ § 1 Kodeksu pracy: Art. 101¹ § 1 Kodeksu pracy dotyczy zakazu konkurencji. Pracodawca może zawrzeć z pracownikiem umowę o zakazie konkurencji, która będzie obowiązywała w trakcie trwania stosunku pracy. Taka umowa może zakazywać pracownikowi podejmowania działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy lub świadczenia pracy na rzecz podmiotów konkurencyjnych. W takim przypadku, jeżeli pracownik podpisał umowę o zakazie konkurencji, art. 26¹ nie będzie miał zastosowania, a pracownik będzie zobowiązany do przestrzegania postanowień umowy o zakazie konkurencji.
Wyjątek wynikający z odrębnych przepisów: Istnieją sytuacje, w których odrębne przepisy mogą wprowadzać ograniczenia dotyczące podejmowania dodatkowego zatrudnienia lub świadczenia pracy na podstawie innych umów. Przykładem mogą być przepisy dotyczące pracowników służby cywilnej, funkcjonariuszy służb mundurowych czy pracowników sektora publicznego, które mogą wprowadzać szczególne ograniczenia w zakresie podejmowania dodatkowej pracy. W takich przypadkach, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej, art. 26¹ Kodeksu pracy również nie będzie miał zastosowania.

Podsumowując, art. 26¹ Kodeksu pracy wprowadza ogólną zasadę swobody podejmowania dodatkowego zatrudnienia przez pracowników, jednakże z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z umów o zakazie konkurencji oraz odrębnych przepisów. Pracodawcy i pracownicy powinni być świadomi tych wyjątków i odpowiednio dostosowywać swoje działania do obowiązujących przepisów prawa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

stosunek pracy

jednoczesne zatrudnienie

przepis § 1

regulacja prawna

odrębne przepisy

świadczenie pracy

zakaz pracodawcy

pracownik.

Art. 26.Art. 29.