Art. 142. k.p. Indywidualny rozkład czasu pracy

Na pisemny wniosek pracownika pracodawca może ustalić indywidualny rozkład jego czasu pracy w ramach systemu czasu pracy, którym pracownik jest objęty.

Komentarz do Art. 142. kp

Art. 142 Kodeksu pracy przewiduje możliwość ustalenia indywidualnego rozkładu czasu pracy na pisemny wniosek pracownika. Przepis ten jest wyrazem elastyczności prawa pracy, mając na celu dostosowanie warunków pracy do indywidualnych potrzeb pracowników, przy jednoczesnym zachowaniu interesów pracodawcy.

1. Pisemny wniosek pracownika

Przepis wymaga, aby wniosek o ustalenie indywidualnego rozkładu czasu pracy był złożony na piśmie. Forma pisemna ma na celu zapewnienie przejrzystości i jednoznaczności w komunikacji między pracownikiem a pracodawcą. Wniosek powinien zawierać szczegółowe informacje dotyczące proponowanego rozkładu czasu pracy, w tym godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy oraz ewentualne przerwy.

2. Indywidualny rozkład czasu pracy

Indywidualny rozkład czasu pracy oznacza, że pracownik może pracować w godzinach innych niż standardowe godziny pracy obowiązujące w danym zakładzie pracy. Może to obejmować np. pracę w nietypowych godzinach, skrócenie lub wydłużenie dnia pracy, czy też pracę w określone dni tygodnia. Ważne jest, aby taki rozkład mieścił się w ramach systemu czasu pracy, którym pracownik jest objęty, np. systemu podstawowego, równoważnego, zadaniowego itp.

3. Zgoda pracodawcy

Ustalenie indywidualnego rozkładu czasu pracy wymaga zgody pracodawcy. Pracodawca ma prawo odmówić uwzględnienia wniosku, jeżeli proponowany rozkład czasu pracy koliduje z potrzebami zakładu pracy, np. z organizacją pracy, bezpieczeństwem pracy, czy też z obowiązującymi przepisami prawa pracy. Odmowa powinna być uzasadniona i przekazana pracownikowi w sposób jasny i zrozumiały.

4. Korzyści dla pracownika i pracodawcy

Elastyczne podejście do rozkładu czasu pracy może przynieść korzyści zarówno pracownikowi, jak i pracodawcy. Pracownik może lepiej godzić obowiązki zawodowe z życiem prywatnym, co może prowadzić do zwiększenia jego satysfakcji z pracy i motywacji. Pracodawca natomiast może zyskać bardziej zaangażowanego i lojalnego pracownika, co może przekładać się na wyższą efektywność pracy.

5. Ograniczenia i obowiązki

Należy pamiętać, że indywidualny rozkład czasu pracy musi być zgodny z przepisami prawa pracy, w tym z przepisami dotyczącymi czasu pracy, odpoczynku dobowego i tygodniowego, a także z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy. Pracodawca ma obowiązek monitorować przestrzeganie tych przepisów, nawet w przypadku indywidualnych rozkładów czasu pracy.

Podsumowując, art. 142 Kodeksu pracy stanowi ważne narzędzie umożliwiające dostosowanie warunków pracy do indywidualnych potrzeb pracowników, przy jednoczesnym zachowaniu interesów pracodawcy. Właściwe stosowanie tego przepisu może przyczynić się do poprawy relacji pracowniczych i zwiększenia efektywności pracy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wniosek pracownika

rozkład czasu pracy

system czasu pracy

Art. 141. kp Art. 142¹. kp