Kodeks postępowania karnego (kpk)
Rozdział 60. Orzekanie kary łącznej
Rozdział 60
Orzekanie kary łącznej
§ 1. Sąd orzeka karę łączną:
1) w wyroku skazującym – w odniesieniu do kar wymierzonych za przypisane oskarżonemu tym wyrokiem przestępstwa;
2) w wyroku łącznym – w pozostałych wypadkach.
§ 2. Do kary łącznej orzeczonej w wyroku skazującym stosuje się odpowiednio art. 575 § 1 i 2, art. 576 i art. 577. Jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia nowej kary łącznej wyłącznie w odniesieniu do kar wymierzonych w tym samym wyroku skazującym, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ten wyrok skazujący.
§ 1. Jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.
§ 2. Jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu.
§ 3. W razie zbiegu wyroków sądu powszechnego i szczególnego, o karze łącznej orzeka ten z sądów, który wymierzył karę surowszą podlegającą łączeniu.
Art. 570. Inicjowanie postępowania
Wyrok łączny sąd wydaje z urzędu lub na wniosek skazanego albo prokuratora.
§ 1. Sąd w razie potrzeby zwraca się do zakładów karnych, w których skazany przebywał, o nadesłanie opinii o zachowaniu się skazanego w okresie odbywania kary, jak również informacji o warunkach rodzinnych, majątkowych i co do stanu zdrowia skazanego oraz danych o wykonaniu kar orzeczonych w poszczególnych wyrokach.
§ 2. Wniosek o wydanie wyroku łącznego pochodzący od prokuratora powinien zawierać dane, o których mowa w
§ 1.
Art. 572. Orzeczenia sądu
Jeżeli brak warunków do wydania wyroku łącznego, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
§ 1. Wyrok łączny wydaje się po przeprowadzeniu rozprawy.
§ 2. Stawiennictwo osobiste skazanego nie jest obowiązkowe, chyba że sąd postanowi inaczej. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio.
§ 3. Przepisu art. 84 § 1 nie stosuje się.
Art. 574. Odpowiednie stosowanie przepisów
W kwestiach nieuregulowanych przepisami niniejszego rozdziału do postępowania o wydanie wyroku łącznego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zwyczajnym przed sądem pierwszej instancji. Dowody przeprowadzane są przez sąd z urzędu. Nie wyłącza to prawa do zgłoszenia wniosku dowodowego przez stronę.
§ 1. Jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego uprawomocnienia się poprzedni wyrok łączny traci moc.
§ 2. Jeżeli choćby jeden z wyroków stanowiących podstawę wyroku łącznego ulega uchyleniu lub zmianie, wyrok łączny traci moc, a sąd w miarę potrzeby wydaje nowy wyrok łączny.
§ 3. (uchylony)
§ 1. Z chwilą uprawomocnienia się wyroku łącznego, wyroki podlegające połączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym.
§ 2. W wypadku wymierzenia w wyroku łącznym kary niższej od okresu odbytych i połączonych już kar pozbawienia wolności lub równej temu okresowi, przewodniczący niezwłocznie zarządza zwolnienie skazanego, jeżeli nie jest on pozbawiony wolności w innej sprawie. Przesyłając zarządzenie do wykonania, załącza się wydany wyrok łączny.
Art. 577. Treść wyroku łącznego
W wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej. DZIAŁ XIIA78) Współpraca z Prokuraturą Europejską
Art. 577a. Postępowanie europejskie i krajowe
Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o:
1) postępowaniu europejskim – rozumie się przez to postępowanie karne prowadzone lub nadzorowane przez prokuratora Prokuratury Europejskiej zgodnie z właściwością określoną w rozporządzeniu Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażającym wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2017, str. 1, z późn. zm.79)), zwanym dalej „rozporządzeniem 2017/1939”;
2) postępowaniu krajowym – rozumie się przez to postępowanie karne prowadzone lub nadzorowane przez prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.
§ 1. Organem właściwym do wydania:
1) opinii w przedmiocie przejęcia postępowania, o której mowa w art. 27 ust. 4 rozporządzenia 2017/1939,
2) zgody, o której mowa w art. 25 ust. 4 i art. 34 ust. 5 rozporządzenia 2017/1939 – jest Prokurator Krajowy.
§ 2. Organem właściwym do:
1) przeprowadzenia konsultacji przewidzianych w art. 39 ust. 3 rozporządzenia 2017/1939,
2) wydania opinii, o której mowa w art. 25 ust. 2 i 3 oraz art. 40 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1939,
3) złożenia wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 6 i art. 91 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1939 – jest kierownik jednostki organizacyjnej prokuratury, od której Prokuratura Europejska przejęła sprawę, a jeśli sprawa nie była dotychczas prowadzona przez powszechną jednostkę organizacyjną prokuratury – Prokurator Krajowy.
§ 3. Spór o właściwość, o którym mowa w art. 25 ust. 6 rozporządzenia 2017/1939, rozstrzyga Prokurator Generalny. Na postanowienie Prokuratora Generalnego przysługuje zażalenie prokuratorowi Prokuratury Europejskiej, jeżeli rozstrzygnięcie sporu wymaga wykładni art. 22 lub art. 25 rozporządzenia 2017/1939. Zażalenie wnosi się do sądu okręgowego właściwego miejscowo dla siedziby powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, przy której utworzono biuro delegowanego prokuratora europejskiego uczestniczącego w sporze.
§ 1. Do czasu trwania postępowania krajowego nie wlicza się czasu trwania postępowania europejskiego.
§ 2. Dowody przeprowadzone w postępowaniu europejskim są dowodami w postępowaniu krajowym, chociażby czynności dowodowe zostały przeprowadzone w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub zgodnie z przepisami tego państwa, jeżeli sposób przeprowadzenia czynności nie jest sprzeczny z zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 1. Policja i inne organy postępowania przygotowawczego przekazują niezwłocznie do właściwego biura delegowanego prokuratora europejskiego informację o podejrzeniu popełnienia przestępstwa pozostającego we właściwości Prokuratury Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem 2017/1939.
§ 2. Jeżeli po wszczęciu postępowania okaże się, że sprawa dotyczy przestępstwa pozostającego we właściwości Prokuratury Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem 2017/1939, informację o sprawie Policja i inne organy postępowania przygotowawczego przekazują niezwłocznie do właściwego biura delegowanego prokuratora europejskiego.
Pełna treść aktu: Kodeks postępowania karnego (kpk).