Art. 802. k.p.c. Kurator w postępowaniu egzekucyjnym

Jeżeli miejsce pobytu dłużnika nie jest znane, sąd ustanowi dla niego kuratora z urzędu, gdy egzekucja ma być wszczęta z urzędu, w innych zaś sprawach – na wniosek wierzyciela.

Komentarz do Art. 802. kpc

Przepis określa sposób postępowania w sytuacji, gdy nie jest znane miejsce pobytu dłużnika. W takim przypadku sąd ustanawia dla dłużnika kuratora. Ustanowienie kuratora nie zależy więc od uznania sądu, jeżeli spełniona jest wskazana przesłanka, czyli brak wiedzy o miejscu pobytu dłużnika.

Znaczenie ma również sposób, w jaki ma zostać wszczęta egzekucja. Jeżeli egzekucja ma być wszczęta z urzędu, sąd ustanawia kuratora z urzędu. Oznacza to, że podejmuje tę czynność samodzielnie, bez potrzeby składania wniosku przez wierzyciela. W pozostałych sprawach ustanowienie kuratora następuje na wniosek wierzyciela. Przepis rozróżnia zatem dwie sytuacje:

przy egzekucji wszczynanej z urzędu, kurator jest ustanawiany przez sąd z urzędu,
w innych sprawach, konieczny jest wniosek wierzyciela.

Regulacja łączy więc brak znanego miejsca pobytu dłużnika z obowiązkiem ustanowienia kuratora, ale odmiennie określa sposób uruchomienia tej czynności. W praktyce istotne jest ustalenie obu elementów: czy miejsce pobytu dłużnika jest nieznane oraz czy egzekucja ma być wszczęta z urzędu. Od tego zależy, czy sąd działa samodzielnie, czy też potrzebny jest wniosek wierzyciela. Przepis nie uzależnia ustanowienia kuratora od innych przesłanek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 801². kpc Art. 803. kpc