Art. 693⁹. k.p.c.

Sprzedaż rzeczy ruchomej ulegającej łatwemu zepsuciu lub której przechowywanie jest kosztowne, trudne lub powoduje obniżenie wartości, zarządza sąd na wniosek dłużnika, a uzyskaną kwotę komornik składa na rachunek depozytowy Ministra Finansów

§ 1. Jeżeli przedmiotem świadczenia, które ma być złożone do depozytu sądowego, jest rzecz ruchoma ulegająca łatwemu zepsuciu, jak również rzecz ruchoma, której przechowywanie byłoby związane z kosztami niewspółmiernie wysokimi w stosunku do jej wartości lub nadmiernymi trudnościami albo powodowałoby znaczne obniżenie jej wartości, sąd na wniosek dłużnika zarządzi postanowieniem sprzedaż rzeczy według przepisów o egzekucji z ruchomości.

§ 2. Uzyskaną ze sprzedaży kwotę komornik składa na rachunek depozytowy Ministra Finansów.

Komentarz do Art. 693⁹. kpc

Art. 693^9 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje szczególną sytuację, w której przedmiotem świadczenia, które ma być złożone do depozytu sądowego, jest rzecz ruchoma o specyficznych właściwościach. Przepis ten ma na celu zapewnienie efektywnego zarządzania takimi przedmiotami, które ze względu na swoje cechy mogą generować dodatkowe koszty lub trudności.

Przedmiot świadczenia:
- Rzecz ruchoma ulegająca łatwemu zepsuciu: Przykładem mogą być produkty spożywcze, które mają krótki termin przydatności do spożycia. Przechowywanie takich rzeczy w depozycie sądowym byłoby niepraktyczne i mogłoby prowadzić do ich zniszczenia.
- Rzecz ruchoma, której przechowywanie wiąże się z kosztami niewspółmiernie wysokimi w stosunku do jej wartości: Dotyczy to sytuacji, gdy koszty magazynowania, konserwacji lub ochrony rzeczy przewyższają jej wartość rynkową.
- Rzecz ruchoma, której przechowywanie powodowałoby nadmierne trudności lub znaczne obniżenie jej wartości: Może to obejmować przedmioty wymagające specjalnych warunków przechowywania, które są trudne do zapewnienia, lub przedmioty, które tracą na wartości w wyniku długotrwałego przechowywania.
Procedura sprzedaży:
- Wniosek dłużnika: Inicjatywa w zakresie sprzedaży rzeczy ruchomej należy do dłużnika. To on składa wniosek do sądu o zarządzenie sprzedaży.
- Postanowienie sądu: Sąd, po rozpatrzeniu wniosku, wydaje postanowienie o sprzedaży rzeczy. Sprzedaż odbywa się według przepisów o egzekucji z ruchomości, co zapewnia transparentność i zgodność z procedurami egzekucyjnymi.
- Uzyskana kwota: Kwota uzyskana ze sprzedaży jest składana przez komornika na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Jest to forma zabezpieczenia środków, które mogą być później przekazane wierzycielowi lub innemu uprawnionemu podmiotowi.
Znaczenie praktyczne:
- Przepis ten ma na celu ochronę interesów zarówno dłużnika, jak i wierzyciela. Dłużnik unika nadmiernych kosztów związanych z przechowywaniem rzeczy, a wierzyciel ma pewność, że wartość rzeczy nie zostanie utracona w wyniku jej zepsucia lub obniżenia wartości.
- Procedura ta zapewnia również efektywne zarządzanie zasobami sądowymi, unikając konieczności przechowywania rzeczy, które mogą generować dodatkowe koszty i trudności.

Podsumowując, art. 693^9 k.p.c. wprowadza mechanizm, który pozwala na racjonalne i efektywne zarządzanie rzeczami ruchomymi o specyficznych właściwościach, które mają być złożone do depozytu sądowego. Przepis ten chroni interesy stron postępowania oraz zapewnia zgodność z przepisami dotyczącymi egzekucji z ruchomości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

depozyt sądowy

rzecz ruchoma

łatwe zepsucie

wysokie koszty

nadmierne trudności

obniżenie wartości

wniosek dłużnika

zarządzenie sprzedaży

przepisy egzekucji

kwota sprzedaży

rachunek depozytowy

Minister Finansów

Art. 693⁸.Art. 693¹⁰.