Przejdź do treści
Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 397. k.p.c.

Zażalenie rozpoznaje się na posiedzeniu niejawnym przez jednego sędziego, a sąd drugiej instancji odrzuca je, jeśli podlegało odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji lub strona nie usunęła braków w terminie, uzasadniając z urzędu postanowienie kończące postępowanie, z pisemnym uzasadnieniem na wniosek strony, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym

§ 1.44 Sąd rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego.
§ 11.45 Sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, jak również zażalenie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.
§ 2. W postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia sąd uzasadnia z urzędu postanowienie kończące to postępowanie. W sprawach, w których zażalenie oddalono lub zmieniono treść sentencji zaskarżonego postanowienia, pisemne uzasadnienie sporządza się tylko wówczas, gdy strona zgłosiła wniosek o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem.
§ 3. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym.
zażalenie sądowe
posiedzenie niejawne
skład sędziego
sąd instancji
odrzucenie zażalenia
braki formalne
wyznaczony termin
uzasadnienie postanowienia
postępowanie zażaleniowe
uzasadnienie urzędowe
pisemne uzasadnienie
zmiana sentencji
wniosek strony
postanowienie uzasadnione
przepisy apelacyjne