Art. 120. k.p.c.

Sąd cofnie ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jeśli okoliczności przyznania nie istniały lub przestały istnieć

§ 1. Sąd cofnie ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jeżeli okaże się, że okoliczności, na których podstawie je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

§ 2. W wypadkach, o których mowa w § 1, strona obowiązana jest uiścić wynagrodzenie adwokata lub radcy prawnego dla niej ustanowionego.

§ 3. Ponadto, w wypadku gdy okoliczności, na podstawie których przyznano ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przestały istnieć, sąd może obciążyć stronę tym obowiązkiem tylko częściowo, stosownie do zmiany, jaka nastąpiła w jej stosunkach.

§ 4. Stronę, która uzyskała ustanowienie adwokata lub radcy prawnego na podstawie podania świadomie nieprawdziwych okoliczności, sąd skaże na grzywnę, niezależnie od jej obowiązku uiszczenia wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego.

Komentarz do Art. 120. kpc

Art. 120 Kodeksu postępowania cywilnego reguluje kwestie cofnięcia ustanowienia adwokata lub radcy prawnego przez sąd w sytuacjach, gdy okoliczności, na podstawie których przyznano taką pomoc prawną, nie istniały lub przestały istnieć. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że pomoc prawna z urzędu jest przyznawana jedynie osobom, które rzeczywiście jej potrzebują, oraz zapobieganie nadużyciom w tym zakresie.

Komentarz do Art. 120 KPC:

Cofnięcie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego:
- Sąd ma obowiązek cofnięcia ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których przyznano pomoc prawną, nie istniały od początku lub przestały istnieć w trakcie postępowania. Przykładem może być sytuacja, gdy strona uzyskała pomoc prawną z urzędu na podstawie fałszywych informacji o swojej sytuacji majątkowej, a w rzeczywistości posiadała środki na opłacenie prawnika.
Obowiązek uiszczenia wynagrodzenia:
- W przypadku cofnięcia ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, strona jest zobowiązana do uiszczenia wynagrodzenia za usługi prawnika, który został dla niej ustanowiony. Jest to logiczne, ponieważ pomoc prawna z urzędu jest przyznawana na podstawie określonych przesłanek, a ich brak oznacza, że strona powinna ponieść koszty związane z pomocą prawną.
Częściowe obciążenie kosztami:
- Jeżeli okoliczności, na podstawie których przyznano pomoc prawną, przestały istnieć, sąd może obciążyć stronę obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia tylko częściowo, stosownie do zmiany, jaka nastąpiła w jej sytuacji. Oznacza to, że sąd ma możliwość elastycznego podejścia do kwestii kosztów, uwzględniając zmiany w sytuacji majątkowej strony.
Grzywna za świadome podanie nieprawdziwych okoliczności:
- Strona, która uzyskała pomoc prawną na podstawie świadomie nieprawdziwych informacji, może zostać ukarana grzywną. Jest to dodatkowa sankcja, mająca na celu zniechęcenie do nadużywania systemu pomocy prawnej z urzędu. Grzywna jest niezależna od obowiązku uiszczenia wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego.

Wnioski:

Art. 120 KPC stanowi ważny mechanizm kontrolny, który ma na celu zapewnienie, że pomoc prawna z urzędu jest przyznawana jedynie osobom rzeczywiście jej potrzebującym. Przepis ten chroni system pomocy prawnej przed nadużyciami, jednocześnie dając sądowi narzędzia do elastycznego podejścia do kwestii kosztów w zależności od zmieniającej się sytuacji majątkowej strony. Sankcja w postaci grzywny za świadome podanie nieprawdziwych informacji dodatkowo wzmacnia prewencyjny charakter tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

ustanowienie adwokata

ustanowienie radcy prawnego

brak okoliczności

wynagrodzenie adwokata

wynagrodzenie radcy prawnego

częściowe obciążenie

zmiana stosunków

fałszywe okoliczności

grzywna sądowa.

Art. 119¹.Art. 122.