Art. 1059. k.p.c. Zwolnienie z aresztu

Z ważnej przyczyny sąd może zwolnić dłużnika z aresztu na czas niedłuższy niż tydzień.

Komentarz do Art. 1059. kpc

Przepis reguluje możliwość czasowego zwolnienia dłużnika z aresztu. Decyzję w tej sprawie podejmuje sąd, a podstawą zwolnienia musi być ważna przyczyna. Oznacza to, że sama sytuacja dłużnika nie wystarcza, jeżeli nie zostanie uznana przez sąd za wystarczająco istotną. Przepis nie wyjaśnia, jakie okoliczności należy rozumieć jako ważną przyczynę, pozostawiając ocenę konkretnego przypadku sądowi.

Istotne jest użycie sformułowania „sąd może”. Zwolnienie nie następuje automatycznie po pojawieniu się ważnej przyczyny, lecz zależy od decyzji sądu. Przepis przyznaje więc sądowi uprawnienie do podjęcia takiego rozstrzygnięcia, ale nie nakłada na niego obowiązku zwolnienia dłużnika.

Zwolnienie ma charakter ograniczony w czasie. Może trwać nie dłużej niż tydzień, a więc wskazany okres jest maksymalnym czasem, na jaki sąd może zwolnić dłużnika z aresztu. Przepis nie ustanawia minimalnego czasu zwolnienia, dlatego jego długość może być krótsza niż tydzień. Nie chodzi również o definitywne uchylenie aresztu, lecz o czasową przerwę w jego wykonywaniu.

W praktyce znaczenie regulacji polega na tym, że pozwala sądowi uwzględnić szczególną, ważną przyczynę bez rezygnacji z samego aresztu na stałe. Rozstrzygnięcie obejmuje jednocześnie dwie kwestie, wystąpienie ważnej przyczyny oraz określenie okresu zwolnienia, który nie może przekroczyć tygodnia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1058. kpc Art. 1060. kpc