Art. 1022³. k.p.c. Ustanowienie kuratora

W razie śmierci albo likwidacji dłużnika po wszczęciu postępowania egzekucyjnego sąd na wniosek wierzyciela ustanawia dla niego kuratora. Przepisu art. 819 nie stosuje się.

Komentarz do Art. 1022³. kpc

Przepis reguluje sytuację, w której po wszczęciu postępowania egzekucyjnego dochodzi do śmierci albo likwidacji dłużnika. W takim przypadku sąd, działając na wniosek wierzyciela, ustanawia dla dłużnika kuratora. Oznacza to, że ustanowienie kuratora jest związane z wystąpieniem dwóch elementów: postępowanie egzekucyjne musi być już wszczęte, a następnie musi nastąpić śmierć dłużnika albo jego likwidacja. Wniosek wierzyciela jest warunkiem uruchomienia działania sądu, natomiast sam przepis wskazuje, że po jego złożeniu sąd kuratora ustanawia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na określeniu sposobu postępowania w toku egzekucji, gdy dłużnik umiera albo zostaje zlikwidowany. Przepis nie uzależnia ustanowienia kuratora od rodzaju egzekwowanego świadczenia ani od dodatkowych przesłanek. Nie określa też wprost zakresu czynności kuratora, lecz wskazuje sam obowiązek jego ustanowienia oraz podmiot, który może złożyć wniosek.

Druga część przepisu wyłącza stosowanie art. 819. Oznacza to, że w opisanej sytuacji nie stosuje się rozwiązania przewidzianego w tym przepisie. Regulacja tworzy więc odrębną podstawę działania sądu po śmierci albo likwidacji dłużnika, jeżeli zdarzenie to nastąpiło już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Aby zastosować ten mechanizm, konieczne jest zatem zarówno ustalenie momentu wszczęcia egzekucji, jak i wystąpienie jednej z dwóch wskazanych okoliczności, śmierci lub likwidacji dłużnika.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1022². kpc Art. 1022⁴. kpc