Art. 70. Rekwizycja ładunku na pokrycie braku żywności

§ 1. Jeżeli na statku znajdującym się w podróży wyczerpały się zapasy żywności, kapitan ma prawo zarządzić – w celu równomiernego rozdziału

rekwizycję znajdującego się na statku ładunku, który nadaje się do spożycia.

§ 2. Wartość zarekwirowanego ładunku obowiązany jest zwrócić armator.

Komentarz do Art. 70.

Przepis reguluje szczególne uprawnienie kapitana na wypadek wyczerpania się zapasów żywności podczas podróży statku. W takiej sytuacji kapitan może zarządzić rekwizycję ładunku znajdującego się na statku, ale tylko wtedy, gdy ładunek nadaje się do spożycia. Uprawnienie to służy „równomiernemu rozdziałowi” żywności, a więc ma umożliwić wykorzystanie dostępnych na statku artykułów w sposób zapewniający ich podział, gdy własne zapasy już się skończyły.

Z przepisu wynikają zatem trzy podstawowe elementy: statek musi znajdować się w podróży, jego zapasy żywności muszą być wyczerpane, a przeznaczony do rekwizycji ładunek musi nadawać się do spożycia. Brak któregokolwiek z tych warunków nie wynika z treści przepisu jako podstawa do skorzystania z tego uprawnienia. Kapitan nie ma obowiązku zarządzenia rekwizycji, lecz ma w tym zakresie prawo, którego celem jest zapewnienie równomiernego wykorzystania żywności dostępnej na statku.

Regulacja obejmuje wyłącznie ładunek znajdujący się na statku. Nie odnosi się do innych przedmiotów ani do ładunku, który nie może być przeznaczony do spożycia. Jednocześnie rekwizycja nie oznacza pozbawienia właściciela ładunku jego wartości ekonomicznej. § 2 stanowi, że wartość zarekwirowanego ładunku należy zwrócić armatorowi. Przepis łączy więc możliwość wykorzystania odpowiedniego ładunku w sytuacji niedoboru żywności z obowiązkiem rozliczenia jego wartości.ablytyped

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 69.Art. 71.