Art. 67. Prawo żądania pomocy od innych statków

Kapitan statku znajdującego się w niebezpieczeństwie, po porozumieniu się ze statkami, które odpowiedziały na jego wezwanie o pomoc, ma prawo zażądać, aby wskazany przez niego statek lub statki udzieliły mu pomocy.

Komentarz do Art. 67.

Przepis określa uprawnienie kapitana statku znajdującego się w niebezpieczeństwie do żądania pomocy od innych statków. Warunkiem skorzystania z tego uprawnienia jest wcześniejsze porozumienie się ze statkami, które odpowiedziały na wezwanie o pomoc. Oznacza to, że przepis odnosi się do sytuacji, w której statek w niebezpieczeństwie wysłał wezwanie, a inne statki zareagowały na to wezwanie.

Kapitan nie musi kierować żądania do wszystkich statków, które odpowiedziały. Może wskazać jeden statek albo kilka statków i zażądać, aby udzieliły mu pomocy. Uprawnienie obejmuje więc zarówno wybór konkretnego statku, jak i skierowanie żądania do większej liczby statków. Istotne jest przy tym, że wskazanie statku lub statków następuje przez kapitana statku znajdującego się w niebezpieczeństwie, po uprzednim porozumieniu z jednostkami, które odpowiedziały na wezwanie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu sposobu podejmowania decyzji w sytuacji zagrożenia. Kapitan uzyskuje podstawę do określenia, od którego statku lub których statków ma być oczekiwana pomoc, zamiast pozostawiać tę kwestię wyłącznie ogólnej reakcji na wezwanie. Przepis wskazuje zatem trzy kluczowe elementy: istnienie niebezpieczeństwa, odpowiedź innych statków na wezwanie o pomoc oraz porozumienie z nimi przed skierowaniem żądania do wybranej jednostki lub wybranych jednostek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 66.Art. 68.