Art. 357. Prawo właściwe dla zobowiązań z awarii wspólnej

§ 1. Do zobowiązań z awarii wspólnej stosuje się prawo obowiązujące w miejscu, w którym po awarii wspólnej zakończono podróż.

§ 2. Jeżeli wszystkie strony zainteresowane w awarii wspólnej są przynależności polskiej, stosuje się prawo polskie.

Komentarz do Art. 357.

Przepis określa, jakie prawo stosuje się do zobowiązań powstałych w związku z awarią wspólną. Jego znaczenie polega na wskazaniu kryterium, które pozwala ustalić właściwy porządek prawny dla takich zobowiązań, gdy sama awaria wspólna może wiązać się z więcej niż jednym miejscem lub państwem.

Podstawową zasadę zawiera § 1. Zgodnie z nim stosuje się prawo obowiązujące w miejscu, w którym po awarii wspólnej zakończono podróż. Decydujące jest więc nie samo miejsce wystąpienia awarii, lecz miejsce zakończenia podróży po tym zdarzeniu. Przepis wiąże zastosowanie prawa z konkretnym miejscem, co pozwala ustalić je na podstawie zakończenia podróży.

§ 2 przewiduje szczególną regułę dotyczącą sytuacji, w której wszystkie strony zainteresowane w awarii wspólnej są „przynależności polskiej”. W takim przypadku stosuje się prawo polskie. Oznacza to, że w tej sytuacji o wyborze prawa nie rozstrzyga miejsce zakończenia podróży wskazane w § 1, lecz wspólna polska przynależność wszystkich zainteresowanych stron.

W praktyce przepis porządkuje ustalenie prawa właściwego dla zobowiązań z awarii wspólnej. Najpierw znaczenie ma miejsce zakończenia podróży, a odrębna reguła znajduje zastosowanie wtedy, gdy wszystkie zainteresowane strony mają polską przynależność. Prawidłowe ustalenie tych okoliczności wpływa na wskazanie prawa, według którego należy oceniać dane zobowiązania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 356.Art. 360.