Art. 333. Odmowa przyjęcia abandonu i termin 30 dni

§ 1. Ubezpieczyciel może odmówić przyjęcia abandonu, jeżeli zgłoszenie abandonu nie odpowiada wymaganiom określonym w artykułach poprzedzających.

§ 2. Ubezpieczyciel nie może odmówić przyjęcia abandonu po upływie 30 dni od otrzymania zgłoszenia abandonu.

Komentarz do Art. 333.

Przepis określa, w jakich granicach czasowych ubezpieczyciel może odmówić przyjęcia abandonu, czyli zgłoszenia podlegającego ocenie pod kątem wymagań wskazanych w artykułach poprzedzających. Regulacja łączy możliwość odmowy z dwoma elementami: zgodnością zgłoszenia z wymaganiami formalnymi oraz terminem, który biegnie od jego otrzymania.

Zgodnie z § 1 ubezpieczyciel może odmówić przyjęcia abandonu, jeżeli zgłoszenie nie odpowiada wymaganiom określonym we wcześniejszych artykułach. Przepis nie rozwija tych wymagań, lecz odsyła do regulacji poprzedzających. Oznacza to, że sama możliwość odmowy została powiązana z oceną zgłoszenia pod względem jego zgodności z tymi wymaganiami. Użycie sformułowania „może odmówić” wskazuje, że przepis przyznaje ubezpieczycielowi taką możliwość, a nie nakłada obowiązku odmowy w każdym przypadku stwierdzenia niezgodności.

§ 2 wprowadza końcowy termin na odmowę. Po upływie 30 dni od otrzymania zgłoszenia abandonu ubezpieczyciel nie może już odmówić jego przyjęcia. W praktyce przepis wyznacza więc okres, w którym odmowa jest dopuszczalna, oraz moment, po którym takie uprawnienie zostaje wyłączone. Kluczowe znaczenie ma data otrzymania zgłoszenia, ponieważ od niej liczony jest trzydziestodniowy termin. Regulacja zapewnia tym samym czasowe ograniczenie możliwości odmowy i porządkuje sytuację stron po upływie wskazanego okresu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 332.Art. 334.