Art. 320. Odpowiedzialność ubezpieczyciela za następstwa niebezpieczeństw

Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w Kodeksie morskim, ubezpieczyciel odpowiada za szkody będące bezpośrednim następstwem niebezpieczeństw objętych umową ubezpieczenia.

Komentarz do Art. 320.

Przepis określa podstawową zasadę odpowiedzialności ubezpieczyciela w ramach umowy ubezpieczenia morskiego. Ubezpieczyciel odpowiada za szkody tylko wtedy, gdy łącznie spełnione są dwa warunki: szkoda wynika z niebezpieczeństwa objętego umową oraz jest jego bezpośrednim następstwem. Oznacza to, że znaczenie ma zarówno zakres niebezpieczeństw wskazanych w umowie, jak i bezpośredni związek między tym niebezpieczeństwem a powstałą szkodą.

Przepis nie ustanawia odpowiedzialności za każdą szkodę związaną z ubezpieczonym przedmiotem lub zdarzeniem. Jej podstawą jest wystąpienie konkretnego niebezpieczeństwa objętego umową oraz ustalenie, że szkoda pozostaje jego bezpośrednim skutkiem. Sam fakt powstania szkody nie przesądza więc jeszcze o odpowiedzialności ubezpieczyciela.

Zasada ta obowiązuje z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w Kodeksie morskim. Oznacza to, że przepis wyznacza regułę ogólną, ale jej zastosowanie może być modyfikowane przez inne przepisy tego Kodeksu. W praktyce art. 320 wskazuje punkt odniesienia przy ocenie, czy dana szkoda mieści się w odpowiedzialności ubezpieczyciela: analizuje się treść umowy, rodzaj niebezpieczeństwa oraz bezpośredniość związku przyczynowego między tym niebezpieczeństwem a szkodą.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 319.Art. 321.