Art. 287. Sprzedaż szybko psującego się mienia i depozyt ceny

Jeżeli wydobyte mienie ulega szybkiemu zepsuciu lub zniszczeniu albo jeżeli jego przechowanie wymaga nadmiernych kosztów, wydobywający może je sprzedać i sumę uzyskaną ze sprzedaży po odliczeniu swoich należności złożyć do depozytu sądowego, zawiadamiając niezwłocznie właściciela o dokonaniu sprzedaży i złożeniu reszty sumy do depozytu sądowego.

Komentarz do Art. 287.

Przepis określa sposób postępowania z mieniem wydobytym, gdy jego dalsze przechowywanie jest problematyczne. Dotyczy dwóch sytuacji: gdy mienie ulega szybkiemu zepsuciu lub zniszczeniu albo gdy jego przechowanie wymaga nadmiernych kosztów. W takim przypadku wydobywający może sprzedać mienie, zamiast je przechowywać.

Sprzedaż nie oznacza jednak, że wydobywający może zatrzymać całą uzyskaną kwotę. Z sumy uzyskanej ze sprzedaży może on odliczyć swoje należności, a pozostałą część ma złożyć do depozytu sądowego. Przepis nie wskazuje dodatkowych warunków sprzedaży poza wystąpieniem jednej z opisanych okoliczności, przyznając wydobywającemu możliwość podjęcia takiego działania.

Istotnym obowiązkiem jest także niezwłoczne zawiadomienie właściciela. Zawiadomienie powinno obejmować zarówno dokonanie sprzedaży, jak i złożenie reszty sumy do depozytu sądowego. Oznacza to, że właściciel ma zostać poinformowany o zastąpieniu wydobytego mienia uzyskaną z niego kwotą, pomniejszoną o należności wydobywającego. Przepis łączy więc możliwość szybkiego zbycia mienia z obowiązkiem rozliczenia uzyskanej sumy i przekazania właścicielowi informacji o tych czynnościach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 286.Art. 288.