Art. 254. Awaria poszczególna i odpowiedzialność za jej skutki

Wszelkie szkody i straty w statku, ładunku lub frachcie, które nie podlegają zaliczeniu do awarii wspólnej, stanowią awarię poszczególną; ponosi je poszkodowany lub ten, kto za nie odpowiada.

Komentarz do Art. 254.

Przepis określa zasady kwalifikowania szkód i strat, które powstały w związku ze statkiem, ładunkiem albo frachtem, lecz nie podlegają zaliczeniu do awarii wspólnej. Takie szkody i straty tworzą odrębną kategorię, nazwaną „awarią poszczególną”. Regulacja obejmuje trzy wskazane składniki: sam statek, przewożony ładunek oraz fracht. Nie ogranicza się więc do uszkodzeń statku, lecz dotyczy także strat związanych z ładunkiem lub frachtem.

Kluczowe znaczenie ma przesłanka negatywna, czyli brak podstaw do zaliczenia danej szkody lub straty do awarii wspólnej. Jeżeli ten warunek jest spełniony, szkoda lub strata zostaje zakwalifikowana jako awaria poszczególna. Przepis nie wylicza dodatkowych warunków ani szczególnych rodzajów takich zdarzeń, lecz posługuje się szerokim określeniem obejmującym wszelkie szkody i straty wskazane w jego treści.

Skutkiem takiej kwalifikacji jest przypisanie ciężaru szkody. Ponosi ją poszkodowany albo osoba, która odpowiada za jej powstanie. Oznacza to, że przepis wskazuje bezpośrednio podmiot obciążony skutkami awarii poszczególnej, zamiast przewidywać ich zaliczenie do awarii wspólnej. W praktyce rozróżnienie to pozwala ustalić, czy dana szkoda pozostaje po stronie poszkodowanego, czy też obciąża osobę odpowiedzialną za tę szkodę. Reguła obejmuje zarówno szkody, jak i straty, a więc odnosi się do obu rodzajów uszczerbku wymienionych w przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 253.Art. 255.