Art. 231. Pojęcie ratownictwa morskiego

Ratownictwem morskim w rozumieniu przepisów niniejszego działu jest udzielanie pomocy statkowi znajdującemu się w niebezpieczeństwie na jakichkolwiek wodach oraz ratowanie znajdującego się na nim lub z niego pochodzącego mienia, jak również ratowanie innego mienia znajdującego się na morzu i niepołączonego trwale i celowo z wybrzeżem.

Komentarz do Art. 231.

Przepis określa, co należy rozumieć przez „ratownictwo morskie” na potrzeby przepisów tego działu. Jest to pojęcie szerokie, obejmujące zarówno pomoc statkowi znajdującemu się w niebezpieczeństwie, jak i działania dotyczące mienia.

Zakres ratownictwa morskiego obejmuje trzy podstawowe sytuacje:

udzielanie pomocy statkowi znajdującemu się w niebezpieczeństwie, niezależnie od tego, na jakich wodach statek się znajduje,
ratowanie mienia znajdującego się na takim statku albo pochodzącego z tego statku,
ratowanie innego mienia znajdującego się na morzu, jeżeli nie jest ono trwale i celowo połączone z wybrzeżem.

Przepis nie ogranicza pomocy dla zagrożonego statku do określonego obszaru wodnego. Jednocześnie rozróżnia mienie związane ze statkiem znajdującym się w niebezpieczeństwie od innego mienia, które znajduje się na morzu. W tym drugim przypadku konieczne jest, aby mienie nie było trwale i celowo połączone z wybrzeżem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu granic pojęcia „ratownictwo morskie”. Obejmuje ono nie tylko bezpośrednie działania wobec statku, lecz także ochronę mienia znajdującego się na nim, pochodzącego z niego lub unoszącego się na morzu w sposób niezwiązany trwale i celowo z wybrzeżem. Definicja wskazuje więc, jakie rodzaje pomocy i jakie przedmioty są objęte regulacją tego działu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ratownictwo

Art. 230.Art. 232.