Art. 217. Wysokość wynagrodzenia za usługi holownicze

Wysokość wynagrodzenia za usługi holownicze określa umowa, a w jej braku należy się holownikowi słuszne wynagrodzenie.

Komentarz do Art. 217.

Przepis określa sposób ustalania wynagrodzenia za usługi holownicze. Podstawą jest umowa zawarta przez strony. To ona powinna wskazywać wysokość należności za wykonane usługi. Ustawa nie podaje w tym przepisie konkretnej stawki ani wzoru jej obliczania, pozostawiając wysokość wynagrodzenia ustaleniom umownym.

Jeżeli umowy nie zawarto, holownikowi należy się „słuszne wynagrodzenie”. Oznacza to, że brak uzgodnionej kwoty nie pozbawia holownika prawa do zapłaty. Wynagrodzenie powinno w takim przypadku odpowiadać kryterium słuszności, a więc być odpowiednie w danych okolicznościach. Przepis nie definiuje jednak tego pojęcia ani nie wskazuje szczegółowych czynników, które należy uwzględnić przy ustalaniu należnej kwoty.

Regulacja ustanawia zatem dwa rozwiązania, stosowane zależnie od tego, czy strony zawarły umowę:

w razie zawarcia umowy wysokość wynagrodzenia wynika z jej treści,
w razie braku umowy holownikowi przysługuje słuszne wynagrodzenie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na pierwszeństwie uzgodnień stron oraz na zapewnieniu odpłatności usług holowniczych także wtedy, gdy wysokość wynagrodzenia nie została wcześniej ustalona. Sam przepis nie rozstrzyga, w jaki sposób ustalić słuszną kwotę, lecz wskazuje, że ma ona być wynagrodzeniem za wykonane usługi holownicze.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

Art. 216.Art. 218.