Art. 209. Umocowanie maklera do zawarcia umowy i odbioru zapłaty

Zlecenie pośredniczenia obejmuje umocowanie maklera do zawarcia zleconej umowy i do odbioru zapłaty w imieniu dającego zlecenie, chyba że zawiera wyraźne ograniczenie, o którym druga strona wiedziała.

Komentarz do Art. 209.

Przepis określa zakres umocowania wynikającego ze zlecenia pośredniczenia. Co do zasady obejmuje ono dwa uprawnienia maklera: zawarcie umowy, której zawarcie zostało mu zlecone, oraz odebranie zapłaty w imieniu dającego zlecenie. Oznacza to, że samo zlecenie pośredniczenia nie ogranicza się do działań zmierzających do skojarzenia stron, lecz obejmuje także możliwość dokonania wskazanych czynności w imieniu osoby, która zlecenie przekazała.

Reguła ta ma charakter domyślny. Zakres umocowania może zostać ograniczony, jednak ograniczenie musi być wyraźne, a druga strona musi o nim wiedzieć. Oba te elementy mają znaczenie: nie wystarcza samo istnienie ograniczenia, jeżeli nie zostało ono jasno określone, ani samo jego określenie, jeżeli druga strona nie miała o nim wiedzy. Przepis wiąże więc skuteczność ograniczenia z jego jednoznacznym charakterem oraz świadomością drugiej strony.

W praktyce regulacja wskazuje, czego druga strona może oczekiwać po maklerze działającym na podstawie zlecenia pośredniczenia. Jeżeli nie została poinformowana o wyraźnym ograniczeniu, umocowanie obejmuje zarówno zawarcie zleconej umowy, jak i odbiór zapłaty. Jeżeli natomiast wiedziała o takim ograniczeniu, zakres działania maklera należy oceniać z uwzględnieniem tego ograniczenia. Przepis porządkuje zatem relację między treścią zlecenia, działaniem maklera i wiedzą drugiej strony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 208.Art. 210.