Art. 203. Skutki przekroczenia umocowania przez agenta morskiego

Jeżeli agent, dokonując czynności prawnej w imieniu armatora, przekracza granice swego umocowania, czynność ta wiąże mimo to armatora, chyba że niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o dokonaniu czynności oświadczył drugiej stronie, że nie potwierdza czynności agenta.

Komentarz do Art. 203.

Przepis określa skutki czynności prawnej dokonanej przez agenta w imieniu armatora, gdy agent przekroczył granice udzielonego mu umocowania. Sama czynność nie pozostaje bez wpływu na armatora. Zgodnie z regulacją wiąże go mimo przekroczenia zakresu umocowania, co oznacza, że decydujące znaczenie ma nie samo działanie poza uprawnieniem, lecz także późniejsze zachowanie armatora.

Wyjątek dotyczy sytuacji, w której armator, po otrzymaniu wiadomości o dokonaniu czynności, niezwłocznie oświadczy drugiej stronie, że jej nie potwierdza. Takie oświadczenie wyłącza związanie armatora czynnością agenta. Przepis wiąże więc skutek czynności z dwoma elementami: przekroczeniem granic umocowania przez agenta oraz reakcją armatora po uzyskaniu informacji o czynności.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że przekroczenie umocowania przez agenta nie powoduje automatycznie bezskuteczności czynności wobec armatora. Armator zostaje związany czynnością, jeżeli po uzyskaniu o niej wiadomości nie złoży drugiej stronie niezwłocznego oświadczenia o braku potwierdzenia. Istotne są zatem zarówno moment otrzymania wiadomości przez armatora, jak i szybkość jego reakcji oraz skierowanie oświadczenia do drugiej strony. Przepis nie określa dodatkowych wymogów dotyczących treści ani formy tego oświadczenia, wskazuje natomiast wyraźnie, że musi ono wyrażać brak potwierdzenia czynności agenta.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 202.Art. 204.