Art. 2. Definicja statku morskiego i statku w budowie

§ 1. Statkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”.

§ 2. Statkiem morskim w budowie jest statek, którego stępkę położono lub wykonano równorzędną pracę konstrukcyjną w miejscu wodowania, aż do zakończenia budowy.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowe znaczenie pojęcia „statek morski” oraz wskazuje, kiedy urządzenie pływające należy traktować jako taki statek, a kiedy jako statek morski w budowie. Statkiem morskim jest każde urządzenie pływające, jeżeli jest przeznaczone do żeglugi morskiej albo faktycznie jest do niej używane. Przesłanki te mają charakter alternatywny, co oznacza, że wystarczy przeznaczenie urządzenia do żeglugi morskiej lub jego używanie w tym celu. Przepis posługuje się następnie skróconym określeniem „statek”, odnosząc je do statku morskiego.

§ 2 dotyczy etapu powstawania statku. „Statkiem morskim w budowie” jest statek, którego stępkę położono albo w którego miejscu wodowania wykonano równorzędną pracę konstrukcyjną. Taki status trwa aż do zakończenia budowy. Regulacja obejmuje więc zarówno klasyczny moment położenia stępki, jak i inną pracę konstrukcyjną uznaną za równorzędną, pod warunkiem że została wykonana w miejscu wodowania. Przepis nie uzależnia tego określenia od rozpoczęcia żeglugi, lecz wiąże je z określonym etapem zaawansowania prac konstrukcyjnych.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na rozgraniczeniu dwóch sytuacji: gotowego lub używanego do żeglugi morskiej urządzenia pływającego oraz statku, którego budowa już się rozpoczęła, ale jeszcze się nie zakończyła. Dzięki temu jednoznacznie wskazano zakres obu podstawowych pojęć stosowanych w dalszych regulacjach Kodeksu morskiego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.