Art. 183. Zastaw i zatrzymanie bagażu przez przewoźnika

§ 1. Przewoźnikowi służy na bagażu, dopóki nie wydał go pasażerowi, ustawowe prawo zastawu na zabezpieczenie roszczeń z umowy przewozu.

§ 2. Przewoźnik może zatrzymać bagaż do czasu zaspokojenia lub odpowiedniego zabezpieczenia swych roszczeń.

Komentarz do Art. 183.

Przepis określa uprawnienia przewoźnika wobec bagażu pasażera w razie istnienia roszczeń wynikających z umowy przewozu. Zabezpieczeniem tych roszczeń jest ustawowe prawo zastawu na bagażu. Prawo to przysługuje przewoźnikowi tak długo, jak długo bagaż nie został wydany pasażerowi.

Regulacja obejmuje dwa powiązane uprawnienia. Po pierwsze, przewoźnik może korzystać z prawa zastawu na bagażu, co oznacza, że bagaż pozostaje zabezpieczeniem jego roszczeń z umowy przewozu. Po drugie, może zatrzymać bagaż i nie wydawać go pasażerowi do czasu, gdy jego roszczenia zostaną zaspokojone albo odpowiednio zabezpieczone.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że wydanie bagażu nie musi nastąpić przed uregulowaniem należności przewoźnika lub ustanowieniem zabezpieczenia akceptowanego jako odpowiednie. Zatrzymanie bagażu jest jednak związane z konkretnym celem, którym jest zabezpieczenie roszczeń wynikających z umowy przewozu. Uprawnienie przewoźnika trwa tylko do momentu wydania bagażu pasażerowi, a po zaspokojeniu lub odpowiednim zabezpieczeniu roszczeń przepis wskazuje podstawę do zakończenia zatrzymania. Pasażer zachowuje więc możliwość odzyskania bagażu po wykonaniu jednego z tych działań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 182c.Art. 184.