Art. 158. Wygaśnięcie przywilejów na ładunku

§ 1. Przywileje na ładunku gasną z chwilą wydania ładunku osobie uprawnionej do odbioru.

§ 2. Przywileje na należnościach wymienionych w art. 157 § 1 gasną z chwilą wypłacenia tych należności osobie uprawnionej do odbioru.

Komentarz do Art. 158.

Przepis określa moment wygaśnięcia dwóch rodzajów przywilejów związanych z ładunkiem i należnościami. W obu przypadkach decydujące znaczenie ma spełnienie określonego świadczenia na rzecz osoby uprawnionej, ale moment ten został powiązany z inną czynnością.

Przywileje na ładunku wygasają z chwilą wydania ładunku osobie uprawnionej do jego odbioru. Oznacza to, że przepis wiąże ustanie tego przywileju nie z samym ustaleniem osoby uprawnionej ani z powstaniem obowiązku wydania, lecz z faktycznym wydaniem ładunku tej osobie.

Przywileje na należnościach wymienionych w art. 157 § 1 wygasają natomiast z chwilą wypłacenia tych należności osobie uprawnionej do odbioru. W tym przypadku istotne jest więc dokonanie wypłaty, a nie samo istnienie należności lub przyznanie komuś prawa do jej otrzymania.

Przepis posługuje się w obu paragrafach podobną konstrukcją, wskazując konkretną czynność, która kończy istnienie przywileju. Rozróżnia jednak przedmiot tej czynności: w § 1 jest nim wydanie ładunku, a w § 2 wypłata należności. Praktyczne znaczenie regulacji polega na tym, że pozwala jednoznacznie ustalić, kiedy przywilej przestaje obowiązywać w odniesieniu do danego ładunku albo należności. Both cases require the transfer to the person entitled to receive.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 157.Art. 159.