Art. 145. Wyładowanie ładunku, przestój statku i koszty odbioru

Do określenia sposobu i okresu wyładowania oraz przestoju i przetrzymania statku, jak również związanych z tym kosztów, stosuje się odpowiednio przepisy o załadowaniu. Koszty wyładowania ze statku wzdłuż burty ponosi przewoźnik, a wszystkie inne koszty odbioru ponosi odbiorca.

Komentarz do Art. 145.

Przepis określa zasady dotyczące wyładowania statku oraz rozliczania kosztów związanych z zakończeniem przewozu. Obejmuje trzy podstawowe kwestie: sposób wyładowania, okres, w którym powinno ono nastąpić, a także przestój i przetrzymanie statku. W odniesieniu do tych zagadnień nakazuje odpowiednio stosować przepisy o załadowaniu. Oznacza to, że regulacje dotyczące załadowania stanowią punkt odniesienia także przy wyładowaniu, w zakresie, w jakim można je do niego zastosować.

Przepis rozdziela również koszty między przewoźnika i odbiorcę. Przewoźnik ponosi koszty wyładowania ze statku wzdłuż burty. Chodzi o konkretny sposób wyładowania wskazany w przepisie, a więc taki, w którym czynności odbywają się wzdłuż burty statku. Natomiast odbiorca ponosi wszystkie inne koszty odbioru. Użycie określenia „wszystkie inne” wskazuje, że poza kosztami wyładowania wzdłuż burty pozostałe koszty związane z odbiorem obciążają właśnie odbiorcę.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu dwóch elementów. Po pierwsze, sposób i czas wyładowania, a także kwestie przestoju i przetrzymania statku, są ustalane z wykorzystaniem zasad odnoszących się do załadowania. Po drugie, przepis wprost wskazuje podstawową regułę podziału kosztów, uzależniając ją od rodzaju czynności. Dzięki temu rozróżnieniu wiadomo, że koszt wyładowania wzdłuż burty należy do przewoźnika, a pozostałe koszty odbioru przypisane są odbiorcy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 144.Art. 146.