Art. 121. Uprawnienia czarterującego przy niedostarczeniu przestrzeni statku

§ 1. Czarterującemu, choćby według umowy rozporządzał całą powierzchnią statku, wolno swoim ładunkiem zajmować tylko przestrzenie i powierzchnie przeznaczone do tego celu.

§ 2. Czarterujący może żądać stosownego obniżenia frachtu i wynagrodzenia szkody, jeżeli przewoźnik nie odda do jego rozporządzenia określonej w umowie przestrzeni statku.

Komentarz do Art. 121.

Przepis określa granice korzystania przez czarterującego z przestrzeni statku oraz konsekwencje niewydania mu powierzchni przewidzianej w umowie. Nawet gdy umowa pozwala czarterującemu rozporządzać całą powierzchnią statku, jego ładunek może zajmować wyłącznie te przestrzenie i powierzchnie, które są przeznaczone do tego celu. Oznacza to, że uprawnienie do dysponowania powierzchnią statku nie obejmuje dowolnego wykorzystania każdego jej miejsca.

Znaczenie ma więc zarówno treść umowy, jak i przeznaczenie poszczególnych części statku. § 1 wskazuje, że ładunek powinien być umieszczany w przestrzeniach właściwych do jego zajmowania, niezależnie od tego, jak szeroko określono zakres rozporządzania statkiem przez czarterującego.

§ 2 ustanawia uprawnienia czarterującego w sytuacji, gdy przewoźnik nie odda do jego rozporządzenia przestrzeni określonej w umowie. Czarterujący może wówczas żądać stosownego obniżenia frachtu oraz wynagrodzenia szkody. Przepis wiąże te uprawnienia z niewykonaniem przez przewoźnika obowiązku udostępnienia uzgodnionej przestrzeni. W praktyce regulacja wyznacza podstawowe zasady rozliczeń między stronami, gdy rzeczywisty zakres udostępnionej powierzchni statku jest mniejszy niż przewidziany w umowie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

Art. 120.Art. 122.