Art. 103. Umowa przewozu ładunku drogą morską

Przez umowę przewozu ładunku przewoźnik podejmuje się, za wynagrodzeniem, przewiezienia rzeczy drogą morską.

Komentarz do Art. 103.

Przepis określa podstawowe znaczenie umowy przewozu ładunku. Jest to umowa, w której przewoźnik zobowiązuje się do przewiezienia rzeczy drogą morską, a wykonanie tego zobowiązania ma nastąpić za wynagrodzeniem. Definicja wskazuje więc trzy kluczowe elementy: przedmiot przewozu, sposób jego wykonania oraz odpłatność.

Przedmiotem przewozu są „rzeczy”, a zatem przepis odnosi się do przewozu ładunku, nie zaś do przewozu osób. Istotne jest również, że przewóz ma odbywać się „drogą morską”. Ten element odróżnia opisaną umowę od umów dotyczących przewozu wykonywanego innymi środkami lub w inny sposób. Po stronie przewoźnika występuje zobowiązanie do podjęcia się przewiezienia rzeczy, natomiast przepis wiąże to świadczenie z wynagrodzeniem, wskazując na odpłatny charakter umowy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu podstawowych cech umowy przewozu ładunku. Aby opisana konstrukcja odpowiadała tej definicji, powinny łącznie wystąpić: przewóz rzeczy, morski sposób jego wykonania oraz wynagrodzenie należne przewoźnikowi. Przepis nie określa natomiast wysokości wynagrodzenia, terminu przewozu ani szczegółowych obowiązków związanych z realizacją umowy.ահման

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

Art. 102g.Art. 104.